Monday,Jan 28 2008, 05:13:51 PMကို္ယ့္လိုအင္ ဆႏၵ�

လူေတြက ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘုရားေလာက္နီးနီး အထင္ႀကီးေနေတာ့ ကိုယ္ထင္တာကို စြန္ ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ကိုယ္ဟာကိုယ္ တရားအားထုတ္လို ့နားလည္သြားကာမွ စြန္ ့မွာဘဲ။စကားနဲ ့႐ွင္းလို ့ေတာ့မရဘူး ဆိုတာ သိတယ္။ အဲ့ေတာ့ ေျဖ႐ွင္းခ်က္ေတာ့ ထုတ္မေနဘူး။ ထင္ခ်င္သလို ထင္ဘဲ။ ကိုယ့္ရဲ ့ကံၾကမၼာကို ကိုယ့္ရဲ ့စိတ္ေတြန ဲ ့၊ ကာယကံ ၀စီကံ မေနာကံ ေတြနဲ ့ ဖန္ဆင္းေနၾကတာ။ ဦးဇင္းရဲ ့ကံၾကမၼာကို သူမ်ားဖန္ဆင္းလို ့မရဘူး။ အဲ့ဒီလို နားလည္ေန၇မွာ။ သူ ့ကံၾကမၼာသူဖန္တီးတာ။ ဖန္တီးခ်င္သလို ဖန္တီး။ သူဖန္တီးတဲ ့အတိုင္း အေကာင္း အဆိုးကို သူဘဲ ခံရမွာ။ ဦးဇင္းတို ့ကလညး္ ကိုယ္ကံၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးတာဘဲ။ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ႐ြတ္ျခင္းအားျဖင့္ ကာယကံ ၀ဇီကံ မေနာကံ ေတြကို စြန္ ့တာဘဲ။ ကံမျဖစ္ရင္ ေၾကာက္စရာ မ႐ွိဘူး။ အတိတ္က ျဖစ္ခဲ ့တာေတ၊ မသိလို ့မိုက္တာေတြြက ကိစၥမရွိဘူး။ ပစၥဳပၸန္ မျဖစ္ဘို ့။ အတိတ္ကေတာ့ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ မရွိေတာ့တာကို ဘာမွ စကားထဲထည့့္ ေျပာစရာ အေၾကာင္းမ႐ွိဘူး။ ကိုယ္တတ္ႏုိင္တာက ကံ။ ကာယကံ ၀စီကံ မေနာကံ ကိုေတာ့ ထိန္းလို ့ရတယ္။ မျဖစ္ေအာင္တားလို ့ရမယ္။ ကိုယ္က သူမ်ားကံၾကမၼာကို သြားၿပီး ဖန္ဆင္းလို ့မရဘူး။ လမ္းညႊန္လို ့ေတာ့ ရတယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာ့ ဖန္တီးရမွာဘဲ။

- တရားအားမထုတ္ရင္ မသံုးတတ္ဘူး။ မသံုးတတ္ေတာ့ လိမ္းေဆးကို ေသာက္ေဆးလုပ္သလို တလြဲသံုးေနၾကတာ။ ပညတ္မပါယ္ရဘူး ဆိုၿပီး ကိုယ္လက္ခံထားတဲ ့စိတ္ထဲက ဘုရားကို မဖ်က္ရဲဘူး။ မိဘကိုလဲ မိဘလို ့မသတ္မွတ္ဘဲ မေနရဲဘူး။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လဲ ငါ၊ ေယာက်ၤား၊ သားသမီး၊မိန္းမ ေယာဂီ ဆိုၿပီး စိတ္ထဲက သတ္မွတ္ထားတာကို မဖ်က္ရဲဘူး။ အဲ့ဒီလို ပညတ္မပါယ္ရဘူး ဆိုၿပီး တလြဲသံုးေနတာ အားထုတ္ေနတာ ဆိုေတာ့ တရားက ဘယ္ရပါ့မလဲ ။

- တိုးတက္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာ တဖက္ကမ္းခပ္ ကၽြမ္းက်င္တာဟာ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာမွာ သံုးမရလို ့။ စိတ္ကုိ နားမလည္၊ မသံုးတတ္ေတာ့ ႐ုပ္ကို နားလည္ နင္းကန္သံုးလုပ္လို ့ ႐ုပ္တဖက္ကမ္းခပ္သြားတာ။ ႀကီးက်ယ္ခ်င္တဲ့ စိတ္၊ အထငႀ္ကီးခံခ်င္တဲ ့စိတ္က ကိေလသာ။ - နိဗၺာန္က အလယ္မွာဘဲ ႐ွိတယ္။ နိဗၺာန္ကို အလယ္လမ္းက သြား၇တာ။ သစၥာေလးပါးက ဘယ္အစြန္းမွာမွ မ႐ွိဘူး။ အလယ္မွာဘဲ ႐ွိတယ္။ သတၱ၀ါ အနႏၱက အစြန္းေရာက္ေနလို သစၥာမသိတာေပါ့့။ ဘာစြန္းညာစြန္းေတြ ေ၇ာက္ေနလို ့။စိတ္က အစြန္းေ၇ာက္ေနလို ့။လူကေတာ့ မ႐ွိတဲ ့လူကို စကားထဲ ထည့္မေျပာပါဘူး။ စိတ္က ဘာေတြညါေတြကို ေ႐ွာင္ႏိုင္ရင္ မဥၨိမပရိပယာ အလယ္လမ္း။ အစြန္းမွန္းမသိတဲ့ အစြန္းက ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။ လူေတြသတ္မွတ္တဲ ့အစြန္းက ထင္သာျမင္သာတဲ ့အစြန္းဆိုေတာ့ အစြန္းလြတ္ဖို ့လြယ္ပါတယ္။ အရာ၇ာတိုင္းကို ကိုယ္သိခ်င္တာေတြဘဲ ဒီအလုပ္နဲ ့သာ႐ွင္းလိုက္။ ဘာေတြညာေတြ ေ႐ွာင္တဲ ့စိတ္ကိုသာ ေဆာင္လိုက္။ အဲ ့ဒီဘာမွ မဟုတ္တဲ ့စိတ္က အ၇ာရာကို ႐ွင္းသြားမယ္။ ကို္ယ့္လိုအင္ ဆႏၵေတြ အကုန္ျဖည့္ေပးသြားလိမ့္မယ္။

- သုေမဓာ ႐ွင္ရေသ့ဘ၀မွာ ဘု၇ားျဖစ္ဖို ့ဗ်ာဒိတ္ရတာေတာင္ ေလးသေခ်ၤ ကမၻာတသိန္းဆိုေတာ့ ဘယ္လိုလက္ခ်ိဳးေရလို ့ရမလဲ။ အဲ ့ေတာ့ အခ်ိန္ကို ဂ႐ုစိုက္မေနဘဲ လုပ္စရာ႐ွိတာသာလုပ္ေနလိုက္။ အလုပ္နဲ ့ဘဲ ဘုရားျဖစ္သြားတာ။ ဟုိႀကြားဒီၾကြားနဲ ၊ ဟိုႀကံဳး၀ါးဒီႀကံဳး၀ါးနဲ ့ ့ဘုရားျဖစ္သြားတာ မဟုတ္ဘူး။ စြန္ ့လႊတ္တဲ ့အလုပ္ ကိုယ့္ရဲ ့စိတ္ကို ဆန္ ့က်င္တဲ ့အလုပ္ဘဲ။ ကိုယ္က်ိဳးမၾကည့္ဘဲ အမ်ားအက်ိဳးၾကည့္တဲ ့ အလုပ္ကိုသာ တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ရတာ။ သူမ်ားမထားႏိုင္တဲ ့သေဘာထားကို ႀကိဳးစားၿပီး မျဖစ္မေနထားရတာ။ အဲ့ေတာ့ အလုပ္ဘဲ ဘယ္ေလာက္ၾကာတာေတြ မၾကာတာေတြ ကိစၥမ႐ွိဘူး။ လုပ္စရာ႐ွိတာေတြကို ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ လုပ္ရဲတဲ ့ သတၱိလိုတာ။ တရားအားထုတ္ေတာ့ အဲ ့ဒီသတၱိ႐ွိသြားတယ္။ အခ်ိန္ကို ဂ႐ုမစိုက္ေတာ့ဘူး။ ပိုက္ဆံေတြ ရာထူးအာဏာေတြ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ အခ်ိန္ ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြကို စိတ္က ဂ႐ုမစိုက္ဘဲေနေတာ့ time free ျဖစ္သြားတယ္။ အခ်ိန္စြဲ ေနရာစြဲ ျပဳတ္သြားတယ္။ ေနရာစြဲ မျပဳတ္လို ့ေနရာေ႐ြးေနရတာ။ အခ်ိန္စြဲ မျပဳတ္လို ့ဟိုေ႐ႊ ့ဒီေ႐ႊ ့ေ႐ႊ ့ေနရတာ။ အလုပ္စြဲ မျပဳတ္လို ့ဟုိလုပ္ဒီလုပ္ လုပ္ေနရတာ။ ပုဂၢိဳလ္စြဲ မျပဳတ္လို ့ဘယ္သူ ဘယ္၀ါေ႐ြးေနရတာ၊ ႐ႈတ္ေနရတာ။ အရာရာကို တရားနဲ ့႐ွင္းမွရတယ္။ ဦးဇင္းတို ့လူမမာေတာင္ တရားနဲ ့႐ွင္းတာဘဲ ။ ေဆးရံုသြား တရားဘဲ ေဟာေပးတာဘဲ။ ေလာကီအသိနဲ ့ေတာ့ ေနမေကာင္း ေဆးေသာက္ရမယ္ ေဆးခန္းသြားရမယ္ ဒီထံုးတမ္းစဥ္လာကို ခ်ိဳးတာဘဲ။ တရားဘဲ အားထုတ္။ တရားေခြ ဖြင့္ေပးခဲ ့ဒါဘဲ။ ဦးဇင္းကေတာ့ ဘာမွ မလုပ္တတ္ဘူး။ လုပ္တတ္စရာလဲ မလိုဘူး။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ တရားကလုပ္တတ္ေနေတာ့ ကိုယ္က ဘာမွလုပ္စရာမလိုဘူးေပါ့။ အနတၱစိတ္ကဘဲ သူ ့ဟာနဲ ့သူ လမ္းညႊန္သြားတာ သူ ့ဟာနဲ ့သူလုပ္သြားတာ။ ဒါထံုးတမ္းစဥ္လာကို ခ်ိဳးရဲေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးတာ။ ေဆး႐ံုတက္ၿပီ ဆိုကတည္းက ဆရာ၀န္ေဆး၀ါး အားကိုးလို ့ေပါ့။ ေဆး႐ံုက လူကိုေတာင္ တရားဘဲ အားကိုးခိုင္းတာ။ ေဆးကေသာက္ေသာက္ မေသာက္ေသာက္ ကိစၥမ႐ွိဘူး။ တရားလုပ္ဖို ့ဘဲ။ ဘာမွမလိုဘူး။ မွန္ေတာ့ သတၱိ႐ွိတာေပါ့။ ထံုးတန္းစဥ္လာေတြ ဘာေတြ နားမလည္ဘူး။ ထံုးတန္းစဥ္လာေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ေနတာ။ အရာရာ တရားဘဲ။

- ကိေလသာ ဆိုတာလဲ ဘာထင္ညာထင္ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ အခ်ိန္အခါ ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ သိေနတာ။ အဲ့ ကိေလသာကို လက္မခံနဲ ့။ဘယ္လိုမွ မထင္မိေစနဲ ့။ အခ်ိန္မခြဲနဲ ့။ ဘယ္ေန ့ဘယ္ရက္ ဘယ္ဘ၀ ညာဘ၀ ဆိုရင္ အခ်ိန္ခြဲဘီ။ ဘယ္သူဘယ္၀ါ ဆိုရင္ ပုဂၢိဳလ္ခြဲေနဘီ။ ဘယ္ေနရာ ညါေနရာဆိုရင္ ေနရာခြဲေနဘီ။ ဘာေတြညါေတြ ဆိုရင္ တခုခု ခြဲေနဘီေပါ့။ အဲ့ဒီ ခြဲတဲ ့အလုပ္ကို မလုပ္နဲ ့။ စြန္ ့လႊတ္တဲ ့အလုပ္ကိုသာ လုပ္။ မခြဲတဲ့ အလုပ္။ခြဲတဲ့ အလုပ္၊ စြန္ ့လႊတ္တဲ့ အလုပ္ ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ အလုပ္ကိုသာ အစြမ္းကုန္ ျပဳလုပ္ပါ။ အလုပ္က ႐ွင္းသြားမယ္။ ဒီလုိလုပ္ရဲဘို ့ဘဲ။ အ၇ာ၇ာ ကိုု ဒါနဲ ့သာ႐ွင္း။ ဘာမွ မ႐ွင္းႏုိင္တာ မ႐ွိဘူး။ တငါငါနဲ ့သာ႐ွင္းရင္ ဘယ္ေတာ့မွ တကယ္မ႐ွင္းဘူး။

84 Views | 2 Comments | Share with Friends | Recommend

Friday,Jan 11 2008, 02:43:18 PMAttached to word True LOVE

If form/death , then attachment is to form/death. Life is Birth and death .Attached to life and death .Celebrating Birthdays means enjoying birth . Attachment ofBirth/death make birth enjoyable . Even death becomes enjoyable except nearest relatives .Even Death of sanga become a celebration. For a gambler , other people's death is his opportunity . ..Birthday means enjoyment of birth . Death means enjoyment of death . That is why I daren't use any names . If named , attached to names. No names means NOTHING . If knowledge of form and death persists , attachment to form/death persist . I was the same. Even in death , Death like Bogyoke Aung San is better than being alive .. It is attachment to form /death. If still attached to death , Death would surely come .I f form/death , then attachment would persists Therefore , NOTHING . In NOTHING , no place to craving and attachment to hide. Craving and attachment is like disease. If there is blood , Leukaemia , Heart , Heart disease and Computer , computer virus . If there is something , Craving and attachment would occur . Only safety is in NOTHING .That is why NOTHING .Don't accept anything .If anything is accepted , then attachment and craving would occur . Even attachment and craving can occur to words which are not real . If used to word form/death , then you would think only FORM/Death is Dhammam Without Form/Death , you would not accept as DHAMMA . This is attachment to words . Leave alone Reality . God is only a word but attachment to it occurs . Obseesion occurs .Attachment and Craving is very powerful.If just words, attached to words. Truth as a word, then atrtached to this word . Attached to word True LOVE , then look for true love . If desire to love is there, it is not TRUE LOVE . It would never be found.If needed to be created , it is not TRUE LOVE . Loving kindness arises from giving up. If True , no need to be changed . If True Goodness , No need to go bad . True Love , no need for Hatred. True bliss is free from suffering . People don't know Truth .Truth is looked for. Truth would never be found . If still looking , never would be found . It is the characteristics of Craving and attachment . If there is bone , will be .Would be contented with words happily biting the bone . If hope , attached to hope . Attachment cannot occur to NOTHING . Disease cannot occur alone . Disease need to be attached to something . Liver disease to liver . Mad cow disease to cow. Needed to be rely on something . Craving doesn't have its own quality . Attachment would die if nothing to rely on . So NOTHING means cutting off attachment . Knowledge of something is allowing attachment and Craving dictating you .

21 Views | 2 Comments | Share with Friends | Recommend

Friday,Jan 11 2008, 01:38:41 PMအခ်စ္စစ္ဆိုတဲ့စက�

လူ့ဘ၀ႀကီး ေမြးလိုက္ေသလိုက္ဘဲ ။ ေမြးေန၊ ေသေနရတာကို သေဘာက်ေနတာေပါ့။ အဲ ့ဒါေၾကာင့္ ေမြးေန ့ေတြက်င္းပေနတာေပါ့။ ေမြးေနရတာကိုသေဘာက်ေနတာေပါ့။ ေမြး၊ေသ႐ွိရင္ ေမြးတာကို သေဘာက်မယ္။ ေသေတာ့လဲကိုယ့္မိသားစုက လြဲရင္ က်န္တာေတြက (ဘုန္းႀကီးျပန္ေတာင္မွ ေပ်ာ္ပြဲ၊႐ႊင္ပြဲေတြ က်င္းပလို ့၇သလိိုေသတာကို သေဘာက်ေနၿပီ။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာျဖစ္တာကိုး..).သူမ်ားေသသြားေတာ့ ကိုယ္ဖဲ႐ုိက္လို့ရတယ္ဆိုတာက ဖဲသမားေတြအတြက္ကေတာ့ ေသတာကို ေပ်ာ္စရာျဖစ္တာကိုး.. ။ ေမြးေန့ဆို၇င္ေမြးေန၊ ေသေနရတာကို သေဘာက်ေနလို ့.. ေသတယ္ဆိုတာကလည္း ေသတာကို သေဘာက်ေနျပန္ေရာ ဒါေၾကာင့္ ဦးဇင္းက ဘာပညတ္မွ မတပ္ရဲေတာ့ဘူး။ တပ္လိုက္ရင္ အဲ ့ဒါေတြကို သြားၿငိမွာစိုးလို ့။ ဘာပညတ္မွ မတပ္တာကိုဘဲ ဘာမွမဟုတ္ဘူးလို ့ေျပာပါတယ္။ လူ ့ ေလာကႀကီးမွာ နာ၇ီ၊ မိနစ္၊ စကၠန္ ့၊ေန့၊ရက္၊လ၊ ႏွစ္ေတြ အမ်ိဳးမိ်ဳးျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးပ်က္ေနတာ .. အဲ့ဒါေတြကို သိေနေတာ ့ျဖစ္ပ်က္ကို သိေနတာ ။ေ၇ာဂါေတ ြ အမ်ိဳးမိ်ဳးျဖစ္ေနတာ။ နံမည္ႀကီး ဇာတ္ေကာင္ေတြ အမိ်ဳးမ်ိဳးေပၚေပါက္လာတာေတြ။ ၿပီးေတာ့ အကုန္ေပ်ာက္ကုန္တာဘဲ ။အဲ ့ဒါျဖစ္ပ်က္ဘဲ။ အဲ ့လိုသိေန၇င္ အဲ ့ဒါကိုၿငိေနတာ။ ဦးဇင္းတုိ ့လဲ ၿငိခဲ ့တယ္။ ေသရတာခ်င္းအတူတူ..ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို နံမည္တစ္လံုးနဲ ့ေသရတာဟာ အသက္႐ွင္ရတာထက္ျမတ္ေသးတယ္. ဒါဟာ ျဖစ္ပ်က္ကို သေဘာက်တာပါဘဲ ။ ဒီလို ေသခ်င္ရင္ ဒီလိုေသအံုးမွာဘဲ။ ျဖစ္ပ်က္ဆို၇င္ေတာ ့ၿငိအံုးမွာဘဲ။ အဲ ့ေတာ့ဘာမွမဟုတ္ဘူး.. ဘာေတြ၊ညာေတြ မဟုတ္ဘူး။ ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ တဏွာက ဘယ္ေခ်ာင္မွ ကပ္စရာမ႐ွိဘူး။.တဏွာဆိုတာ ေရာဂါလိုဘဲ ။ ေသြး႐ွိေတာ့ ေသြးကင္ဆာ၊ ႏွလံုး႐ွိေတာ့ ႏွလံုးေရာဂါ၊ computer ႐ွိေတာ့ virus ဆိုတာေပၚလာတာပါဘဲ ။ တဏွာကေတာ့ ႐ွိရင္ လိုက္ၿပီးေတာ့မွ တြယ္ကပ္ေနမွာဘဲ ။ ေခြး႐ွိေတာ့ ေခြးသန္း၊ ေခြး႐ူးေ၇ာဂါေတြ၊ အိမ္႐ွိေတာ့ အိမ္ေျမွာင္။ ၇ိပ္သာ႐ွိေတာ့ ေယာဂီ႐ွိသလို။ ေယာကၤ်ား႐ွိေတာ့ မိန္းမ႐ွိသလို . ႐ွိတာကို လိုက္ၿပီးေတာ့မွ ၿငိတြယ္မွာဘဲ… ဘာမွမ႐ွိမွ တဏွာ အႏၱ၇ာယ္က ကင္းမယ္။.ဒါေၾကာင့္ဘာမွမဟုတ္ဘူး။ ဘာကိုမွ လက္မခံခိုင္းဘူး။ ဘာေတြညာေတြ လက္ခံ၇င္ ဘာတဏွာညာတဏွာေတြ ျဖစ္ေနၿပီ။ စကားလံုးေတာင္ တဏွာျဖစ္ပါတယ္ဆို… စကားလံုးဆိုတာ တကယ္႐ွိတာ မဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္ပ်က္ဆိုတဲ့ စကားလံုး ၾကားပါမ်ားေတာ့ ျဖစ္ပ်က္မွ တရားျဖစ္ေရာ…. ျဖစ္ပ်က္မဟုတ္ရင္ တရားမဟုတ္ေတာ့ဘူးျဖစ္ေရာ.. ဒါဟာစကားလံုးကို တဏွာျဖစ္တာေပါ့။ ပရမတ္ေတာ့မေျပာနဲ ့ ။ ထာ၀ရဘုရားဆို စကားလံုးဘဲ ႐ွိတာဘဲ .. အဲ့ဒီ စကားလံုးကိုဘဲ တဏွာျဖစ္ေနၿပီ။ အ႐ူးအမူးစြဲလမ္းေနၿပီ။ တဏွာက သိ္ပ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္။ ဘာမွမ႐ွိရင္..စကားလံုးဘဲ ႐ွိရင္ စကားလံုးစြဲၿပီ။ အမွန္တရားဆိုတဲ ့စကားလံုး႐ွိေတာ့ အမွန္တရားဆိုတဲ ့စကားလံုးႀကီးစြဲၿပီး အမွန္တရားကို လိုက္႐ွာတယ္။ အခ်စ္စစ္ဆိုတဲ ့စကားလံုးႀကီးစြဲၿပီး အခ်စ္စစ္ကို လိုက္႐ွာတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြ ့ဘူး။ ခ်စ္ခ်င္ေနရင္ ဒီအခ်စ္က မစစ္ဘူး။ လုပ္ယူတဲ ့အခ်စ္ကမစစ္ဘူး။ စြန္ ့ယူတဲ ့ေမတၱာကမွ စစ္ပါတယ္။စစ္တယ္ဆိုတာ ဘယ္္ေတာ့မွ ေျပာင္းစရာမ႐ွိဘူး။ အေကာင္းစစ္ဆို၇င္ ဆိုးစရာမ႐ွိဘူး။ အခ်စ္စစ္ဆို၇င္ မုန္းစရာမ႐ွိဘူး။ ခ်မ္းသာစစ္ဆို၇င္ ဆင္းရဲသြားစရာမ႐ွိဘူး။ အမွန္တရားဆိုရင္ လူေတြကဘာမွန္း မသိဘူး။ အမွန္တရား႐ွာေနတာဘဲ။ ေတြ ့လဲ မေတြ့ဘူး။ ႐ွာေနရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြ ့ဘူး။ တဏွာက အဲ ့ဒီလိုဘဲ ၊ အ႐ုိး႐ွိရင္အ႐ုိးကိုက္မွာဘဲ ။ စကားေလးၾကားေနရရင္ ဒီစကားေလးကို ေက်နပ္ေနမွာဘဲ ။ ေမွ်ာ္လင့္ေနရ၇င္ ေမွ်ာ္လင့္ရတာကို ၿငိေနမွာဘဲ ။ ဘာမွမ႐ွိေတာ့မွ တဏွာကလဲ သူ ့ဟာနဲ ့သူ ရပ္တည္ႏိုင္တဲ ့စြမ္းရည္မ႐ွိဘူး။ ေရာဂါခ်ည္းဘဲ သက္သက္ရပ္တည္လို ့မရဘူး။ တခုခုကိုမွီၿပီးေတာ့မွ ေရာဂါျဖစ္၇သလို အသဲကို မွီၿပီးေတာ့မွ အသဲေရာဂါျဖစ္၇သလို ။ ႏြားကို မွီၿပီးေတာ့မွ ႏြား႐ူးေရာဂါျဖစ္၇သလို။ မွီၿပီးေတာ့မွ ျဖစ္ရတာ။ ကိုယ္ပိုင္ စြမ္းရည္သတၱိမ႐ွိဘူး။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ မွီစရာ မ႐ွိရင္ တဏွာေသတာဘဲ ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဘာမွမဟုတ္ဘူးဆိုၿပီးေတာ့မွ တဏွာကို သတ္တာဘဲ ။ စိတ္ကဘာဘဲ ညာဘဲသိေနရင္ တဏွာကို အလိုလိုက္ေနတာဘဲ။

176 Views | Post Comments | Share with Friends | Recommend

Tuesday,Jan 8 2008, 07:26:23 PMအမွန္တရားအသိဥာဏ္�

လုပ္ေလ႐ႈပ္ေလနဲ ့ ႐ွင္းမရတာက ေလာကီအလုပ္။
လုပ္ေလ႐ွင္းေလနဲ ့ ခ်မ္းသာတာက ေလာကုတၱရာတရားအလုပ္။
မသိ မတရားေ႐ွာင္ဖယ္ ၊ အသိ တရားေဆာင္မယ္။ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟကိေလသာအေမွာင္ထုကို ၿဖိဳခြင္းမယ္။ အမွန္တရားအသိဥာဏ္ မဂ္ဖိုလ္အလင္းေရာင္ကိုေဆာင္မယ္။
အေမွာင္ကိုခြင္း၍ အလင္းကိုေဆာင္ဖို ့ အပူေတြသိမ္း၍ ၿငိမ္းေအးေစဖို ့၊
တငါငါနဲ ့အ႐ႈပ္ေတြၾကားက ႐ွင္း႐ွင္းေနႏိုင္ေစဖို ့၊ တငါငါနဲ ့အစြဲေတြ ၾကားက လြတ္ေျမာက္ေစဖို ့၊ အမွားေတြေပ်ာက္၍ အမွန္ေရာက္ေစဖို ့၊ မသိတာဇာတ္သိမ္း၍ အမွန္သိဥာဏ္ ကိုယ္ပိုင္ရေစဖို ့ သံသယကင္း၍ အျမင္႐ွင္းေစဖို ့ ၊ အမွားကို အမွားမွန္း၊ အမွန္ကို အမွန္မွန္း၊ ဒုကၡအစစ္ကို ဒုကၡအစစ္မွန္း ၊ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း အစစ္ကို ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္းအစစ္မွန္း၊ ခ်မ္းသာအစစ္ကို ခ်မ္းသာအစစ္မွန္း၊ ခ်မ္းသာေစေၾကာင္း အက်င့္တရားစစ္ကို ခ်မ္းသာေစေၾကာင္း အက်င့္တရားစစ္မွန္း ပိုင္ပိုင္ႏုိင္ႏုိင္သိေစဖို ့အ၀ိဇၨာမွ ၀ိဇၨာသို ့။

137 Views | 2 Comments | Share with Friends | Recommend

Friday,Jan 4 2008, 12:07:55 PMReal Education

Education in human society is only temporary. If you don’t keep studying, what you put in your memory will soon be forgotten. Meditation is the real education because the truth we come to understand is eternal. To practice we do nothing, and by doing nothing the peace comes naturally, the freedom comes naturally. By knowing nothing, wisdom appears naturally, never to disappear again. Because it came from nature automatically, it is permanent.
By meditating, wisdom will appear more and more fully, [always increasing]. If you read a book written about 4 noble truths or if you listen to my teachings, you will understand only while you are listening. After some time, your understanding will disappear; it is impermanent. If you meditate, the understanding through wisdom that appears in you does not depend on me or on you - it doesn’t depend on what is impermanent so it doesn’t disappear.
This wisdom will begin to appear only when you can abandon your effort – in other words, your ego. Doing without effort is doing without ‘I’, which means accepting and surrendering to nature. We are breaking the limitation of 'I' by staying simply with the emptiness of nature. On the other hand, doing with ‘I’ is going against nature – it is breaking the natural law of emptiness of self. So, by taking ourselves to be ‘I’, we are breaking the natural law and we suffer because of it. We lose our freedom and take on the endless responsibilities of a man. A man has everything to like, dislike, worry and think about. The idea of a man is only a creation of mind (not an eternal God), everything mind creates is only an illusion. So meditation is destroying the false creations of mind, destroying the limitations caused by accepting the mind as ‘mine’. In reality, there is no mine in mind, knowing this is wisdom.
        The wisdom, which understands there is no I ,will appear in whoever follows this method exactly. It’s only cause and effect, if you make the right cause, the desired effect will surely appear, it can't go wrong. If there is no effect, you are making the wrong cause; which means you are not following the method exactly. It has nothing to do with who you are, how old you are, or which religion you believe in.  The appearance of wisdom will be the benefit for whoever makes the right cause.
 I made many causes to change my life and that’s why my life changed forever. If you are in doubt you are making the wrong cause, if you are hoping for the result you are making the wrong cause. Thinking and being interested are also the wrong causes - which result in suffering instead of wisdom. [Ironically] the only right cause is trying to make no other cause than to do and know nothing. This means, not accepting anything that appears, which is the result of the wrong causes we have made previously. So, practically, we must accept ourselves as nothing (empty of ‘I’) and [let] our mind rest in the moment, moment after moment after moment. This is stopping the mind’s work, or, protecting the mind to be free of action/doing. In this way, our mind can live without making the wrong causes of thinking, hoping for the future, revisiting the past, and being busy in present. Mind will become mind only.
“If you accept knowing something [it is making the wrong cause]; the effect will be something to know will appear endlessly. And along with it, there will be a person [‘I’] who misunderstands that something to exist. In this way, ‘I’ will always be suffering, always being busy with the non-stop [appearance of] endless things to do and thing to know. On the other hand, knowing of nothing is removing the cause of all suffering, because for nothing there is nothing to do or know, it is complete in itself.
     Not accepting anything is the cause we have to make, and as a result, the wisdom of emptiness will appear. The appearing of this wisdom is the cause of freedom, the cause of purity of mind, of a peace of mind that can never be imagined by the ego – or ‘I’. The liberation we get by meditating depends on nothing that’s why it is permanent, because nothing can only be nothing. That is why the happiness, freedom, and liberation we get from knowing nothing is permanent. We have nothing to take care of; nothing to do to protect our peace of mind.
 “With [the misunderstanding of] 'I', there are endless to do, endless things to think about, to be seen and heard. Because of this misunderstanding, we are always busy; busy with nonsense. Because of non-enlightenment, people will never get freedom, they will always be busy misunderstanding 'I' to be real.  So we must practice meditation with the idea of nothing … because freedom appears when knowing nothing is happening.

15 Views | 4 Comments | Share with Friends | Recommend