http://www.zorpia.com/mataba Sat, 02 Jan 2010 01:30 EST Sat, 02 Jan 2010 01:30 EST Zorpia.com http://www.zorpia.com/mataba/journal/1527716 <a href="http://mataba.exteen.com/20060514/entry">http://mataba.exteen.com/20060514/entry</a># Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1527716 Sun, 14 May 2006 11:44 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1477880 <p>ม่ายค่อยว่างมาเขียนที่นี่สักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะลงพื้นที่ที่ <a href="http://mataba.exteen.com/">http://mataba.exteen.com</a>&nbsp;คับ<br />ยังไงว่างเข้าไปเยี่ยมทักทายกันได้นะคับ</p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1477880 Sat, 04 Feb 2006 12:12 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1473466 <p>ช่วงเวลานี้ดูเขว้ง ๆ อย่างบอกไม่ถูก งานที่ทำอยู่มีปัจจัยที่น่าทำแตกต่างจากงานที่กำลังจะตัดสินใจก้าวไปทำ ไม่รู้ทำไมความเข้าใจตอนนี้มันอ่อนแอจัง เรายังไม่สามารถเข้าใจชีวิตของเราได้เลย บางทีความสับสนเกิดขึ้นจากความอ่อนแอทางความคิดของเรา เราสับสนว่าเราควรเลือกเดินอย่างไร ที่ไหน และเดินไปทำไม&nbsp;</p><p>เคยคิดว่าเราเป็นคนที่มองแค่ปัจจุบันเท่านึ้น ไม่มานั่งมองย้อนอดีตหรืออนาคต เราไม่วางอนาคตว่าเราควรจะเป็นอะไร แต่เราก็ยังสับสนอยู่กับความมั่นคงที่เราต้องการ และความแตกต่างระหว่างความมั่นคงและความก้าวหน้านั้นเอาเข้าจริง ๆ แล้วมันซ้อนทับกันอยู่&nbsp;แม้ว่าความมั่นคงจะคือความถาวร และความก้าวหน้าคือการเดินไปข้างหน้าก็ตาม แต่เรายังแยกไม่ออกจริง ๆว่ามันจะต่างกันยังไง......</p><p>เคยดูหนังเรื่องหนึ่งแล้วรู้สึกโดนมากที่สุด คือ it&#39;s a wonderful life <img title="It's a Wonderful Life" height="175" alt="It's a Wonderful Life" src="http://nor.zorpia.com/0/1302/8337347.c87460.jpg" width="186" border="0" />&nbsp;หนังเกี่ยวกับผู้ชายคนหนึ่งที่ต้องการผจญภัยไปยังโลกกว้าง แต่ทุกครั้งของการตัดสินใจของเขา เขาจะต้องโดนฉุดให้หยุดด้วยความรู้สึกแคร์คนรอบข้าง จนท้ายสุดเขาไม่ได้ไปไหนเลยตามที่เขาชอบ เขาด่าว่าตัวเองรู้สึกว่าการตัดสินใจของเขามันผิดพลาดมาโดยตลอด จนเหมือนว่าเขาอยู่กับที่มาโดยตลอด ไม่ได้ก้าวหน้าไปไหนเลย </p><p>ท้ายสุดหนังให้เราเห็นภาพเลวร้ายที่เกิดขึ้น ถ้าผู้ชายคนนี้ตัดสินใจที่จะก้าวหน้าโดยไม่ได้แคร์คนรอบข้าง..... มันปลอบปะโลมให้คนเรามีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างพอเพียง.....</p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1473466 Fri, 27 Jan 2006 22:00 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1464879 <p>กระดาษแผ่นนั้นร่วงหล่นออกมาจากช่องว่างระหว่างกระดาษแผ่นที่35และ36ของหนังสือที่อยู่ในมือของผม ผมอาจจะไม่ได้สนใจมันเลยก็ได้ถ้ากระดาษแผ่นนั้นไม่เกิดเสียงในขณะที่มันกระทบกับพื้นอาจเพราะด้วยความหนาของกระดาษความแข็งจึงบังเกิดขึ้นและเมื่อมวลกระทบวัตถุเสียงจึงบังเกิดจากความสั่นสะเทือนของวัตถุ<br />มันเป็นรูปถ่ายของผมกับใครอีกคนนึงที่ผมลืมไปเมื่อสามปีที่แล้ว ไม่ซิใครที่ผมพยายามลืมมากกว่า ผมไม่เชื่อว่าผมสามารถจะลืมหรือลบใครสักคนที่เข้ามามีบทบาทในชีวิตของผมออกไปได้ ความทรงจำมันถูกเก็บไว้ในลิ้นชัก เรามักจะคิดว่าเราลืมใครคนๆนึงหรือเรื่องๆนึงได้อย่างสมบูรณ์แต่เปล่าเลยความทรงจำเหล่านั้นมันจะร่วงหล่นออกมาจากลิ้นชักเฉกเช่นกระดาษแผ่นนี้ที่ร่วงหล่นออกมาจากช่องว่างของหนังสือ<br />ผมก้มตัวลงหยิบรูปภาพนั้นขึ้นมา ภาพดูชัดเจนขึ้นเมื่ออยู่ในมือข้างขวาที่ผมเอือ้มลงไป ใช่เขาคนนั้นจริง ๆ ด้วย </p><p>เธอเป็นคนที่รู้จักผมดีที่สุด รู้ว่าผมเป็นคนยังไงมีนิสัยอย่างไร และรู้ว่าสูตรการดำเนินชีวิตของผมนั้นมีสมการยังไง บางครั้งผมเองยังไม่อยากเชื่อว่าเธอจะมาเข้าใจอะไรในตัวผมขนาดนี้ เข้าใจยิ่งกว่าคนที่ให้กำเนิดอีก&nbsp;<br />อาจะเพราะเราใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่าใคร เราต่างเรียนรู้นิสัยของกันและกัน บางทีมันคงไม่ยากที่เราจะรู้จักใครสักคน แต่มันอาจจะต้องใช้เวลานานเหมือนกันที่จะทำความเข้าใจกันและกัน คงไม่ใช่เพียงแค่วันเดียว ระยะเวลาไม่สามารถกำหนดได้ว่าเมื่อไหร่จึงจะสมบูรณ์แต่ความรู้สึกเราต่างหากที่เป็นคนกำหนดความสมบูรณ์ที่เราต่างต้องการ....</p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1464879 Sat, 14 Jan 2006 12:30 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1464493 <p>วันนี้วันเด็ก เด็กหายจากบ้านไปหมด เหลือแต่คนแก่ แน่แหละ เด็กต้องออกไปเที่ยวตามภาษาวันเด็ก หลาย ๆ ที่ถูกเปิดให้เด็กเยี่ยมชมโดยมีแกนนำหลักคือผู้ใหญ่เป็นคนพาเข้าชม </p><p>จำไม่ได้แล้วว่าเด็กไปเที่ยวไหนบ้างในวันเด็ก รู้ว่าที่บ้านพาไปแต่พอไม่ได้พาไปนะ ส่วนใหญ่วันเด็ก พ่อไม่ได้หยุดงาน ก็เลยไม่มีเวลาพาไป แต่จริง ๆ เราก็ไม่เข้าใจว่าวันวันนี้มันพิเศษกว่าวันอื่น ๆ ยังไง จนกระทั่งเติบโตจนน่าจะพาเด็กเข้าไปดูได้ ยังไม่เข้าใจว่าวันนี้มันมีความสำคัญบังไง ก็จริงอยู่ที่เด็กมีความสำคัญนะ แต่ทำไมต้องมีความสำคัญแค่วันนี้ บางทีรู้สึกว่าแปลกดี หรือว่าเพราะ เราแกแต่เด็ก...</p><p>วันนี้แม่ถามว่าไม่พาแม่ไปเที่ยวไหนเหรอ เอ้อ ม่ายชอบคนเยอะอ่ะ ทุกวันหยุดหรือวันสำคัญแม่มักจะถามว่าจะพาแม่ไปไหน นั้นสิ วันหยุดคือวันของครอบครัวมากกว่ามั้ง ม่ายได้เป็นวันของใครเลย เพราะเราก็มักจะอวยพรลูกค้าที่จะหยุดว่า ขอให้มีช่วงเวลาที่มีค่านี้กับครอบครัวของคุณนะ.....</p><p>แต่เดี๋ยวคงไปว่ายน้ำ ว่ายอีกแล้ว แต่ก็ต้องว่ายก่อนจะไม่มีเวลาว่าย... </p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1464493 Fri, 13 Jan 2006 23:57 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1463588 ระยะห่างของเวลาช่วงนี้มันดูสั้นลงอย่างบอกไม่ถูก จากช่วงเวลาที่เราเคยรู้สึกว่ามันยาวเยิ้นเย้อจนเกินไป กลับเปลี่ยนเป็นสั้นลงเหมือนมีใครมาตัดมันทิ้ง แน่นอนว่า งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา ทุกอย่างต้องมีวันหมด และตอนนี้เวลาพักของผมก็ใกล้จะหมดลงแล้วด้วย ต่อไปคงเป็นการเริ่มต้นใหม่กับชีวิตที่ไม่สามารถตื่นสาย ไม่สามารถขี้เกียจ และไม่สามารถกินนอนกินกินนอนอยู่ที่บ้านได้อีกแล้ว จะเหลือเพียงวันอาทิตย์เพียงวันเดียวที่จะสามารถทำอย่างนั้นได้<br /><p>จำไม่ได้เหมือนกันว่าผมเริ่มต้นใหม่กับอะไรมาบ้างแล้ว ถ้าไม่นับตอนเล่นเกมส์ เราเริ่มใหม่กับชีวิตมาเยอะพอสมควร เริ่มหาเพื่อนใหม่ในมหาลัย และเสียเพื่อนและเริ่มหาเพื่อนใหม่ที่ทำงานและเสียเพื่อน ทุกอย่างวนเวียนอยู่อย่างนี้อย่างกับว่ามันเป็นวัฏฏะ หาคนรักไหม ประทับใจ จีบ และผิดหวัง พยายามลบความจำของเขาและเริ่มหาคนประทับใจใหม่ จีบใหม่ และก็ผิดหวังใหม่ มันคงเปนอย่างนี้</p><p>แน่ใจว่าหลังจากการเริ่มต้นใหม่ครั้งนี้แล้ว มันคงจบลงและรอวันเริ่มใหม่อีกครั้ง </p><p><br />เมื่อกี้ดู &nbsp;When Harry Met Sally จบ นี่เป็นการดูครั้งที่สอง จำได้ว่าดูครั้งแรกช่วงเรียนปีสี่และเป็นหนังตลกแบบพ่อแง่แม่งอนที่ชอบมากหนึ่งเรื่อง ตอนนี้เลยอ๋อ ว่า ประโยคยาว ๆ ที่พระเอกในหนังเรื่อง มายแซสสี่เกริ์ลพูดบอกกับคนที่จะมาแต่งงานกับนางเอกนั้นมันมีกรรมวิธีและได้รับอิทธิพลมาจากการบอกรักของแฮรรี่ในหนังเรื่องนี้นี่เอง บางที่เรารักใครสักคนด้วยสิ่งที่เขาเป็นและเรารักที่เราจำได้ว่ารายละเอียดในชีวิตของเขาเป็นยังไง <br />นางเอกตบท้ายหนังเรื่องนี้ว่า เราต้องจำให้ได้ว่าเราได้ลืมเรื่องเก่าไปแล้ว โอ้ คมเหลือเกิน.......<br /></p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1463588 Thu, 12 Jan 2006 12:26 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1462655 <p>วันนี้สัสดีเขตคลองสานนัดไปเอา สด 43 แต่สรุปว่าสัสดีผู้นั้น(เสียดายไม่ได้ถามชื่อ) ก็ไม่มาซะงั้น แล้วนี่จะได้ไหมเนี้ย <br />เบื่อเดี๋ยวคงต้องไปว่ายน้ำก่อนและมีนัดกินหมูกระทะอีก จาอ้วนไหมเนี้ย วันก่อนก็กิน เฮ้อออออ....</p><p>วันนี้มีแต่บ่น ๆ เนอะ </p><p>โอ้ย ทำไมมันโหลดภาพไม่ได้เสียทีเนี้ย.....<img src="../smi/21.gif" border="0" /></p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1462655 Wed, 11 Jan 2006 02:35 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1461905 <p>ด้วยความพยายามอย่างยิ่งยวดในการฉายแสงของตัวเอง พระอาทิตย์ดวงโตที่สุกในจักรวาลก็แผดเผาร่างกายของผู้คนให้ดำกลำ เราก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่เนื่องด้วยเมลานินในร่างกายมีจำนวนไม่มาก การขับสีของผิวกายจึงออกมาในโทนสีขาวเป็นหลัก แต่จะว่าไปช่วงเวลานี้เราไม่ได้ออกไปไหนมาก ถ้าออกก็ตอนเย็นหรือกลางคืนเท่านั้น ผิวกายเราก็ยังคงความขาวไว้อยู่</p><p align="center"><img title="Swimming" height="100" alt="Swimming" src="http://nor.zorpia.com/0/1173/7507443.a3c8ed.jpg" width="171" align="middle" border="0" /></p><p>วันอาทิตย์ไปว่ายน้ำมา รู้สึกว่าว่ายช้าลงไปเยอะเลย อาจจะเพราะห่างหายมาหลายเดือนมากแล้ว ตอนนี้คงต้องรีบว่ายเพราะอายุสมาชิกใกล้จะหมดแล้ว ม่ายรู้จะต่อดีไหม เราเริ่มเข้าใจอาการของคนจมน้ำมากขึ้น ด้วยความทุกข์ที่มีอยู่เต็มอกทำให้เราอยากออกกำลังกายแบบเกินขีดจำกัดของตัวเอง ซึ่งมันจะทำให้รู้สึกว่าเราเยดเข้าไปในดินแดนแห่งความตายเล็กน้อย หรืออาจจะเรียกว่าเพียงผิวเผินเท่านั้น</p><p>แต่ด้วยความกลัว(ตาย)ที่มีอยู่ในตัวทำให้เราถอยห่างออกมาจากมันอย่างรวดเร็ว เอ้อ จริง ๆ แล้วเราทำเท่ห์ไปอย่างนั้นแหละ อันนี้คิดในใจ... เพราะความกลัวมนุษย์เราจิงฆ่าตัวตายกันน้อยนะ </p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1461905 Mon, 09 Jan 2006 23:15 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1459845 <p>ตาบวม หนักหัว อาการแบบนี้น่าจะออกไปทางคนกำลังไม่สบาย แต่จริง ๆ มันคงแค่อาการง่วงนอนเท่านั้น ไม่รู้ทำไมตั้งแต่ว่างงานมาเนี้ย อาการง่วงนอนมันเกิดขึ้นได้ทุกวัน เราพยายามหากิจกรรมทำบ้างก็แล้วมันก็ง่วง </p><p>แล้วเนี้ย อ่านหนังสือ เรื่องหนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว อ่านไปก็ง่วงไป จะว่าเรื่องมันน่าเบื่อก็ไม่ใช่สนุกดี แต่ก็ง่วง นี่เราจะนอนทั้งว้นเลยเหรอเนี้ย......</p><p>ตามกระบวนการในแต่ละวันเราจะต้องตื่นนอนตอนเจ็ดโมง ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เราก็ต้องตื่น อย่างตอนที่ทำงานวันอาทิตย์ยังตื่นขึ้นมาตอนเจ็ดโมงเลย ไม่ร้ตื่นมาทำซากอะไรเหมือนกัน แต่นี้เราไม่ตื่นกว่าจะตื่นต้องหลังเก้าโมงขึ้นไป ซ่ะงั้น</p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1459845 Fri, 06 Jan 2006 11:51 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1456658 <p>เริ่มปีใหม่แล้ว เริ่มด้วยอารมณ์เดิม ๆ ดูไม่ต่างจากวันก่อนหน้า หรือ วันที่จะมาถึงเท่าไหร่นัก ทุกอย่างมันก็คับคล้ายคับคลาว่าจะเรื่อย จริง ๆ ความแตกต่างของแต่ละวันมันก็มีปักเจกอยู่แล้ว แต่ว่าความรู้สึกของเราที่มีต่อมันเหล่านั้นคือธรรมดา จำเจ&nbsp; ความจำเจบ่งบอกถึงความไม่มีสีสัน ความไม่มีสีสันแสดงถึงความจืดชืด ซึ่งเหล่าให้คำจำกัดความง่าย ๆ ของสิ่งเหล่านี้ว่า &quot;ไม่ดี&quot;&nbsp; สำหรับผม ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดี แต่ที่แน่ๆ คือรู้สึกว่ามันคงอยู่อย่างผูกพันยังไงบอกไม่ถูก.... </p><p>ความแตกต่างของช่วงเวลานี้กับช่วงเวลาอื่น เท่าที่ผมรู้สึกคือ การติดต่อ อย่างไม่น่าเชื่อว่าจะตื่นมาในเช้าวันที่หนึ่งด้วยความตกใจที่บนหน้าปัดมือถือเรามีแมสเสจเข้ามาจำนวนหนึ่ง ซึ่งเยอะกว่าปกติ ประกอบกับการรับโทรศัพท์จากคนที่เขาไม่ค่อย หรือแทบจะไม่เคยโทรมาหาเราเลย</p><p>ตอนเช้า มดโทรมาหา คุยกันสักพัก ถึงเรื่องสัพเพเหระ เราคุยตามภาษาที่ผมและมดเคยคุย มดมักจะพูดด้วยน้ำเสียงปัญญาอ่อนกับผมเป็นประจำ เขาเคยบอกผมว่า เขาไม่เคยพูดแบบนี้กะใคร มันน่าอายไหม?.... ม่ายหรอก น่ารักดี มดบอกว่ามดซื้อของมาให้หลานด้วยและจะเอามาให้วันพุธเพราะขี้เกียจออกจากบ้านวันนี้</p><p>ตอนเย็น ณีโทรมาหาและอวยพรปีใหม่ หลาย ๆ อย่าง และหลายๆ สิ่ง ที่เราคุยกัน มันย้อนความรู้สึกเก่า ๆ ของปีที่ผ่านมาขึ้นมา ไม่ถึงกับว่าเรามานั่งรื้อลิ้นชักอดีตของกันและกัน แต่ความรู้สึกที่เกิดจากก้นบึ้งมันพุ่งขึ้นมาเหนือน้ำ เพื่อนผมบอกว่านี่แหละเป็นช่วงเวลาที่คนเราจะเหงาที่สุด เหงาเพราะเป็นวันที่คนบางคนจะดำรงอยู่อย่างป่าช้า และคนบางคนจะดำรงอยู่อย่างวุ่นวาย ผมไม่แน่ใจว่า ผมหรือณีที่ดำรงอยู่อย่างป่าช้า แต่ความรู้สึกเดิม ๆ ของผมมันกลับมาบ้างแล้ว หลังจากว่างหูผมย้อนนึกถึงอดีต มันเป็นช่วงเดือนสิงหาคมที่ผมหลงรักเธอเข้าอย่างจัง ณีมีความน่ารักอยู่ในตัว ตรงทีเขาเป็นคนอ่อนแอนทำให้ผู้ชายสักคนหนึ่งอยากดูแลได้โดยง่ายได้ ผมบอกเธอว่า ผมอยากให้คุณเป็นเจ้าหญิงจัง จริง ๆ นะ เพราะ เขาดูอ่อนแอจนผมอยากเป็นคนทะนุทะนอม.....</p><p>ยังไงในใจหนึ่งผมก็ยังกลัวอยู่ว่า ความผิดหวังจะตามมาอีกครั้งหรือเปล่า.......<br /><br />เพ้อมากเลยวันนี้ </p><p>อำบอกว่า เมื่อปีที่แล้วผมส่งแมสเสจให้ เขาว่า Happy New Year 2005... Please use your last 2004 life to begin your next 2005 life.....</p><p>ใช่ซิเราต้องใช้ชีวิตของปีที่ผ่านมาเพื่อดำรงชีวิตต่อไปในปีหน้า เราคงไม่สามารถหาชีวิตใหม่มาแทนเพื่อดำรงอยู่ได้หรอก</p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1456658 Sun, 01 Jan 2006 08:40 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1455259 <p>ดูเรื่อง Shanghai Dream(Qing Hong) จบเสียที เหตุที่เช่าเรื่องนี้คงเพราะ ประโยคที่พี่โมร้านเฟมแกพูดว่า หนังเรื่องนี้ได้รางวัลเดียวกับที่สัตว์ประหลาดได้ <strong>Prix du Jury</strong> <a href="http://www.festival-cannes.fr/films/fiche_film.php?langue=6002&id_film=4279993">http://www.festival-cannes.fr/films/fiche_film.php?langue=6002&amp;id_film=4279993</a>&nbsp;ที่แน่ ๆ เนี้ย นางเอกน่ารักมาก ก็เลยเจียดเงิน 30 บาทมาดูซ่ะ </p><p>เป็นหนังที่ดีแต่ไม่ชอบอ่ะ หนังแนวดราม่าแฝงการเมืองและสภาพสังคมของจีน หนังที่มันจะพูดถึงเรื่องการเปลี่ยนแปลงของสังคมและแฝงเรื่องความคิดของคนยุดเก่าและคนยุคใหม่ให้เราคิดอยู่เสมอ ๆ หนังประเภทนี้มีกันเยอะแล้วนะ มากจนบางทีก็เริ่มเอียน ดูจบยังนึกอยู่ว่าข้อดีของหนังเรื่องนี้คืออะไร แต่การแสดงของตัวละครในเรื่องดูเชือดเฉือนใช้ได้เลย อย่างตัวเอง(นางเอกของเราเนี้ย) สายตาและอารมณ์นี่เด็ดขาดจนดูโอเวอร์ดีเหมือนกัน ทุกอย่างมันดีนะทั้งบท และภาพ การตัดต่อ เนื้อเรื่อง และการแสดง แต่มันม่ายค่อยมีอะไรดึงดูดมากสำหรับเรา อ๋อ จริง ๆ เท่าที่ดูคงชอบสายตาของตัวแสดงแต่ละคน มันบ่งบอกอารมณืดีมาก เพราะเรื่องมันไม่ค่อยจะคลี่คลายอะไรมาก แต่ถ้าเราสังเกตุดูจากสายตาของตัวแสดงแล้วจะรู้ว่าอะไรได้เกิดขึ้น </p><p>การลำดับภาพดีตรงที่ไม่ได้เปิดเผยอะไรหมดเหมือนกันแต่เน้นอารมณ์ได้ ตัดส่วนที่สำคัญไว้ทำให้เรารู้ว่าเรื่องมันคืออะไร </p><p>อื้ม เดี๋ยวก็คงต้องไปคืนแล้ว</p><p>ส่วนอีกเรื่องที่ดู Playtime ของ Jarque Tati&nbsp; ชอบ mon oncle มากกว่า แต่การเล่าเรื่องในเพลย์ทาม์เนี้ยเด็ดกว่า มันเรื่อย ๆ แบบเพลิน ๆ ดี ตัวเองของเรื่องจะหายไปและเดี๋ยวก็โผล่ออกมาบ้าง แต่ด้วยสเกลที่ใหญ่ทำให้สึกว่า มันยากมากที่จะกำกับหนังเรื่องนี้ เพราะ คนเยอะมากและเวลามันเรื่อย แต่ชอบหลาย ๆ มุกที่มันเสียดสี ตัวละครหลากหลายแต่จำได้หมด เก่งนะเนี้ย</p><p>ก็ต้องไปคืนเหมือนกัน....</p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1455259 Thu, 29 Dec 2005 23:33 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1453594 <p>ม่ายรู้ต้องรออีกนานไหม วันนี้ฟังเพลงนี้แล้วโดนอีกแล้ว ช่วงนี้โดนหลายเพลงนะเนี้ย</p><p>เมื่อวานซื้อหนังสือเรื่อง สาวเดี่ยว 5 สมัยซ้อน (จริง ๆ จำชื่อไม่ได้แล้ว ขี้เกียจขึ้นไปเอานะ) แต่เป็นการตูนแนวขี้บ่น อันนี้ชอบ จำได้ว่าตอนเด็กเราเคยอ่านการตูนเรื่อง แนวๆ นี้ของนักเขียนการตูนสาว ประมาณว่าบ่นไม่มีหยุดอะไรทำนองนี้ (หาหนังสือไม่เจอแล้วจำชื่อไม่ค่อยได้ด้วย) เล่มที่ซื้อมาใหม่เนี้ย การตูนน่ารักมาก มีแฟนเก่าบอกว่าวาดการตูนเหมือนเราเลย เราบอกว่าต่างกันเขาตาจุด เราตาขีด แฟนเก่าเลยแซวมาว่าเธอไม่ได้ตากลมเหรอ อื้ม เอาเข้านั้น</p><p>และซื้อมาอีกเล่ม เรื่องการสร้างแบนด์อย่างสร้างสรรค์ อันนี้เรื่องเครียดใช้ได้ แต่อ่านแล้วเพลินดี มีอะไรน่าสนใจ ตอนซื้อก็ยังงงตัวเองอยู่ว่าเราไม่เคยซื้อหนังซื้อแนวธุรกิจอย่างนี้มาก่อน แต่ก็ถือเป็นการเปิดโลกให้รู้อะไรเยอะ ๆ ดีมาก</p><p>เล่มสุดท้าย เขียนโดย เซษฐา ยารสเอก อ่านแล้วรู้สึกว่า เขาเขียนเพลงที่เราร้องกันติดปากเยอะเหมือนกันนะเนี้ย.... </p><p>แค่นี้แหละ</p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1453594 Tue, 27 Dec 2005 01:11 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1452816 <p>ฟังเพลงนี้แล้วเพราะอย่างไม่น่าเชื่อ จริง ๆ แล้วเนื้อบางท่อนมันดูขำๆนะ ...สลากยังมีกินแบ่ง... เนี้ย แต่มันโดนนะ<br />ไม่รู้ว่าจะมีคนไม่เปลี่ยนแปลงความรักขนาดนี้ได้ไหม พอความรักที่มันร้ายอาจจะทำลายความคิดต่อคำว่ารักของเรา เป็นสีดำแล้วก็ได้ เราจะยังคงสีความรักไว้อย่างเดิม อย่างที่เหตุการณ์ตอนที่รักกันได้ไหม มันยากนะที่จะไม่เปลี่ยนแปลงความรักให้เป็นสีดำ อยากที่จะฝืน อย่างนี้คงเรียกว่าฟูมฟาย แต่คนเรามักจะยอมฟูมฟาย ใช่ไหม เพราะ เราต้องฟูมฟาย มันดูโรแมนมั้งอันนี้</p><p>เมื่อวานเดินไปเช่าหนังที่ร้านเฟม ร้านที่ไม่ได้ไปนานปีกว่าแล้ว เหมือนความสัมพันธ์กับพี่โมจะจางหาย อาจจะเพราะเราไม่ได้ไปนานแล้วก็ได้ พอนึกย้อนถึงวันเก่า รู้สึกเราสูญเสียอะไรไปเยอะเหมือนกัน อาจจะเพราะการตัดสินใจของเราทำให้เราเสียหลาย ๆ อย่างไปอย่างไม่หวนมาความรู้สึก จริง ๆ เราผ่านที่นั้นประจำนะ แต่ตัดสินใจที่จะไม่เข้า อยากเข้าไปเช่าหนังแต่ ช่วงที่มีงานเราไม่มีเวลามานั่งดูเลย </p><p>เช่าหนังมา 2 เรื่อง mon oncle -- Jarque Tati และ Taifu Club ดูเรื่องมงออนเคิ้ลแล้ว ชอบมากเลย มองทาจมันดีมาก ไม่แปลกใจที่เขายกย่องว่าเป็นตำนานหนังตลก การเสียดสีของเขาแตกต่างจากหนังของตลกยอดนิยทชาลีแชปปิ้นนะ&nbsp; เขาเสียดสีเรื่องรอบตัว เรา จริง ๆ อาจจะเพราะว่ามันคนละยุคมั้ง ชาลีเน้นโปกฮามาก ถ้าเปรียบคงเหมือนน้ำอัดลม ส่วนชารค์ตาติเนี้ย เหมือนนั่งกินชาร้อนริมหน้าต่าง ดูแล้วนึกย้อนกัลบไปว่าแต่ก่อนบ้าหนังแบบนี้มาก หนังในตำนานแบบว่าพยายามหามาดู แต่ก่อนก็หายากหาเย็น ไม่รู้จะหายังไง ดีวีดีก็ม่ายบูมเหมือนขนาดนี้ ม่ายมีให้โหลดในเน็ตด้วย <br />แต่ตอนนี้ไม่รู้ทำไมความอยากหายหมดเลย เราดูหนังน้อยเรื่องลงทุกปี ปีหนึ่งเราดูหนัง200เรื่องได้ แต่นี่มันลดลงอย่างหน้าใจหาย ปีนี้ เราดูหนังไม่ถึง 50 เรื่องเลยนะ อาจจะแ 20 ด้วย น้อยจริง ๆ </p><p>....นึกถึงเหตุการณ์ตอนที่รักกัน มันยังอินในหัวใจ.......</p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1452816 Sun, 25 Dec 2005 09:40 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1451630 <p>สุดท้ายก็จบแล้ว สุดท้ายเขาก็เป็นได้แค่น้องสาว ญาติต่างบิดามารดาจะเต็มประเทศอยู่แล้ว </p><p>เศร้าที่ต้องเหงาอีกแล้ว ทำไมมันต้องเป็นช่วงเวลานี้ด้วย ช่วงเวลาที่มีแต่ลมหนาวมากกกกกกกขนาดนี้ อยากจะบ้า </p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1451630 Thu, 22 Dec 2005 22:23 EST http://www.zorpia.com/mataba/journal/1451207 <p>เพลงม่ายมีชื่อเลย แต่น่าจะเพราะนะ เกี่ยวกับความหนาวที่มันอยู่กะเรามานาน</p><p>เมื่อไหร่จะถึงฤดูร้อน.... เอ้อ น่าจะเป็นชื่อเพลงนี้ อยากมีใครที่เข้ามาเป็นฤดูร้อนให้กับเราบ้าง เพลงเนื้อหาประมาณนี้นะ เพลงขึ้นด้วยคีย์เอ ในสุดก็ว่างแต่งเพลงเสียที</p><p>...คอยกลิ่นไอความรักจะคืนกลับมา<br />ลมหนาวเย็นถูกพัดไม่เคยจากไป....</p><p>เศร้าจิง ๆ หน่อเรา วันนี้หนาวมาก ๆ ด้วย หนาวอย่างกะนั่งเรือที่ปากแบงเลย นั่งรถเมล์ลมตีหน้าเย็นจัด ๆ </p><p>เมื่อไหร่หน่อฤดูร้อนจะกลับมาเสียที....</p> Personal http://www.zorpia.com/mataba/journal/1451207 Thu, 22 Dec 2005 05:10 EST