Sunday,May 14 2006, 04:44:54 PMweakness

http://mataba.exteen.com/20060514/entry#

104 Views | 1 Comments | Share with Friends | Recommend

Saturday,Feb 4 2006, 04:12:38 PMhttp://mataba.exteen.com

ม่ายค่อยว่างมาเขียนที่นี่สักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะลงพื้นที่ที่ http://mataba.exteen.com คับ
ยังไงว่างเข้าไปเยี่ยมทักทายกันได้นะคับ

151 Views | 1 Comments | Share with Friends | Recommend

Saturday,Jan 28 2006, 02:00:50 AMความเข้าใจอ่อนแอ

ช่วงเวลานี้ดูเขว้ง ๆ อย่างบอกไม่ถูก งานที่ทำอยู่มีปัจจัยที่น่าทำแตกต่างจากงานที่กำลังจะตัดสินใจก้าวไปทำ ไม่รู้ทำไมความเข้าใจตอนนี้มันอ่อนแอจัง เรายังไม่สามารถเข้าใจชีวิตของเราได้เลย บางทีความสับสนเกิดขึ้นจากความอ่อนแอทางความคิดของเรา เราสับสนว่าเราควรเลือกเดินอย่างไร ที่ไหน และเดินไปทำไม 

เคยคิดว่าเราเป็นคนที่มองแค่ปัจจุบันเท่านึ้น ไม่มานั่งมองย้อนอดีตหรืออนาคต เราไม่วางอนาคตว่าเราควรจะเป็นอะไร แต่เราก็ยังสับสนอยู่กับความมั่นคงที่เราต้องการ และความแตกต่างระหว่างความมั่นคงและความก้าวหน้านั้นเอาเข้าจริง ๆ แล้วมันซ้อนทับกันอยู่ แม้ว่าความมั่นคงจะคือความถาวร และความก้าวหน้าคือการเดินไปข้างหน้าก็ตาม แต่เรายังแยกไม่ออกจริง ๆว่ามันจะต่างกันยังไง......

เคยดูหนังเรื่องหนึ่งแล้วรู้สึกโดนมากที่สุด คือ it's a wonderful life  หนังเกี่ยวกับผู้ชายคนหนึ่งที่ต้องการผจญภัยไปยังโลกกว้าง แต่ทุกครั้งของการตัดสินใจของเขา เขาจะต้องโดนฉุดให้หยุดด้วยความรู้สึกแคร์คนรอบข้าง จนท้ายสุดเขาไม่ได้ไปไหนเลยตามที่เขาชอบ เขาด่าว่าตัวเองรู้สึกว่าการตัดสินใจของเขามันผิดพลาดมาโดยตลอด จนเหมือนว่าเขาอยู่กับที่มาโดยตลอด ไม่ได้ก้าวหน้าไปไหนเลย

ท้ายสุดหนังให้เราเห็นภาพเลวร้ายที่เกิดขึ้น ถ้าผู้ชายคนนี้ตัดสินใจที่จะก้าวหน้าโดยไม่ได้แคร์คนรอบข้าง..... มันปลอบปะโลมให้คนเรามีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างพอเพียง.....

143 Views | 1 Comments | Share with Friends | Recommend

Saturday,Jan 14 2006, 04:30:35 PMร่วงหล่น

กระดาษแผ่นนั้นร่วงหล่นออกมาจากช่องว่างระหว่างกระดาษแผ่นที่35และ36ของหนังสือที่อยู่ในมือของผม ผมอาจจะไม่ได้สนใจมันเลยก็ได้ถ้ากระดาษแผ่นนั้นไม่เกิดเสียงในขณะที่มันกระทบกับพื้นอาจเพราะด้วยความหนาของกระดาษความแข็งจึงบังเกิดขึ้นและเมื่อมวลกระทบวัตถุเสียงจึงบังเกิดจากความสั่นสะเทือนของวัตถุ
มันเป็นรูปถ่ายของผมกับใครอีกคนนึงที่ผมลืมไปเมื่อสามปีที่แล้ว ไม่ซิใครที่ผมพยายามลืมมากกว่า ผมไม่เชื่อว่าผมสามารถจะลืมหรือลบใครสักคนที่เข้ามามีบทบาทในชีวิตของผมออกไปได้ ความทรงจำมันถูกเก็บไว้ในลิ้นชัก เรามักจะคิดว่าเราลืมใครคนๆนึงหรือเรื่องๆนึงได้อย่างสมบูรณ์แต่เปล่าเลยความทรงจำเหล่านั้นมันจะร่วงหล่นออกมาจากลิ้นชักเฉกเช่นกระดาษแผ่นนี้ที่ร่วงหล่นออกมาจากช่องว่างของหนังสือ
ผมก้มตัวลงหยิบรูปภาพนั้นขึ้นมา ภาพดูชัดเจนขึ้นเมื่ออยู่ในมือข้างขวาที่ผมเอือ้มลงไป ใช่เขาคนนั้นจริง ๆ ด้วย

เธอเป็นคนที่รู้จักผมดีที่สุด รู้ว่าผมเป็นคนยังไงมีนิสัยอย่างไร และรู้ว่าสูตรการดำเนินชีวิตของผมนั้นมีสมการยังไง บางครั้งผมเองยังไม่อยากเชื่อว่าเธอจะมาเข้าใจอะไรในตัวผมขนาดนี้ เข้าใจยิ่งกว่าคนที่ให้กำเนิดอีก 
อาจะเพราะเราใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่าใคร เราต่างเรียนรู้นิสัยของกันและกัน บางทีมันคงไม่ยากที่เราจะรู้จักใครสักคน แต่มันอาจจะต้องใช้เวลานานเหมือนกันที่จะทำความเข้าใจกันและกัน คงไม่ใช่เพียงแค่วันเดียว ระยะเวลาไม่สามารถกำหนดได้ว่าเมื่อไหร่จึงจะสมบูรณ์แต่ความรู้สึกเราต่างหากที่เป็นคนกำหนดความสมบูรณ์ที่เราต่างต้องการ....

88 Views | Post Comments | Share with Friends | Recommend

Saturday,Jan 14 2006, 03:57:19 AMวันเด็ก

วันนี้วันเด็ก เด็กหายจากบ้านไปหมด เหลือแต่คนแก่ แน่แหละ เด็กต้องออกไปเที่ยวตามภาษาวันเด็ก หลาย ๆ ที่ถูกเปิดให้เด็กเยี่ยมชมโดยมีแกนนำหลักคือผู้ใหญ่เป็นคนพาเข้าชม

จำไม่ได้แล้วว่าเด็กไปเที่ยวไหนบ้างในวันเด็ก รู้ว่าที่บ้านพาไปแต่พอไม่ได้พาไปนะ ส่วนใหญ่วันเด็ก พ่อไม่ได้หยุดงาน ก็เลยไม่มีเวลาพาไป แต่จริง ๆ เราก็ไม่เข้าใจว่าวันวันนี้มันพิเศษกว่าวันอื่น ๆ ยังไง จนกระทั่งเติบโตจนน่าจะพาเด็กเข้าไปดูได้ ยังไม่เข้าใจว่าวันนี้มันมีความสำคัญบังไง ก็จริงอยู่ที่เด็กมีความสำคัญนะ แต่ทำไมต้องมีความสำคัญแค่วันนี้ บางทีรู้สึกว่าแปลกดี หรือว่าเพราะ เราแกแต่เด็ก...

วันนี้แม่ถามว่าไม่พาแม่ไปเที่ยวไหนเหรอ เอ้อ ม่ายชอบคนเยอะอ่ะ ทุกวันหยุดหรือวันสำคัญแม่มักจะถามว่าจะพาแม่ไปไหน นั้นสิ วันหยุดคือวันของครอบครัวมากกว่ามั้ง ม่ายได้เป็นวันของใครเลย เพราะเราก็มักจะอวยพรลูกค้าที่จะหยุดว่า ขอให้มีช่วงเวลาที่มีค่านี้กับครอบครัวของคุณนะ.....

แต่เดี๋ยวคงไปว่ายน้ำ ว่ายอีกแล้ว แต่ก็ต้องว่ายก่อนจะไม่มีเวลาว่าย...

82 Views | Post Comments | Share with Friends | Recommend