จะกี่ฤดูหนาว ความเหงาไม่เคยจากไป
มันก็คือฤดูเหงา ที่ต้องหนาวหัวใจอย่างนี้เรื่อยไป

อยากบอกรัก ไม่มีใครให้บอกรัก
ไม่อยากเหงาหัวใจต้องทนอีกซักเท่าไร
ช่างเหน็บหนาวหัวใจ ยิ่งใกล้ๆ ถึงวาเลนไทน์
คนที่รักก็ไม่มี (ก็ไม่มี) คนมารักก็ไม่มี (ก็ไม่มี)
เริ่มจะเหงาขึ้นทุกที ต้องรออีกซักกี่ปี ความรักถึงจะเกิด

ใครต่อใครต้องบอกรักกัน แต่ฉันต้องทนเดียวดาย
ไม่เคยใช้คำว่ารัก

ใช้ชีวิตเพื่อรักใครซักคน ก็มีแต่ผิดหวัง
สุดท้ายแล้วใจก็ช้ำมาตลอด
เพียงคนเดียวที่ฝัน ที่เฝ้ารอ
และอยู่เสมอให้กอด
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเจอ ซักครั้ง

*มันเจ็บจนพอแล้ว รับอีกไม่ไหว
ถ้าหากจะมีคนต่อไปที่หัวใจ จะต้องรัก

**แค่ขอคน “ดีดี” ที่จะรักกันจริง ๆ
ฉันพร้อมจะแลกทุกสิ่ง กับรักที่แท้จริงใจ
ยังมีอยู่ไหมคน ”ดีดี” ที่จะรักกันจนตาย
เธอที่ไหน....ช่วยบอกฉันที

ขอให้ฉันได้พบคนลงเอยที่เกิดมาเพื่อฉัน
ไม่ทิ้งกันไปไม่เหมือนที่แล้วมา
คนที่พร้อมให้ฉันได้อิงซบไหล่
คือคนที่ใช้หัวใจ ปิดล็อกประตูแห่งการค้นหา