หากจะรักแล้ว...รักใครก็จงรักเถิด

ความรักบรรเจิดพริ้งเพริดหนักหนา

ชีวิตคนเรานั้นสั้นเหลือคณา

อย่ารอช้าปล่อยเวลาให้ผ่านเลยไป....

หากมีหนี้แล้ว...ขอให้เป็นหนี้รักเถิด

ดอกเบี้ยที่เกิดคือพลังรักพิไล

รักเธอเสมอรักเธอจากดวงใจ

ยอดพิศมัยหลอมอยู่ในกายเธอ....

หากวันใดที่แสงทองของชีวิตผ่าน

โลกตระการจะมืดครึ้มหมองเหม่อ

วาระนั้นจะได้อดีตไฟรักปรนเปรอ

หล่อเลี้ยงบำเรอต่อชีวิตให้ชื่นบาน

หากเป็นหนี้แล้ว...ขอให้เป็นหนี้รักเถิด

หนี้รักบรรเจิดพริ้งเพริดแสนหวาน

รักกันเสมอแม้เวลาผันผ่าน

สองเราสราญเพราะหนี้รักสลักใจ

ก่อนเคยพบหน้า ชื่นคราชิดใกล้
แต่ต้องจำไกล ทั้งใจครวญ
ดั่งกรรมนั้นแกล้ง จำแหนงรักด่วน
อกเอยใจหวนคิดยิ่งครวญครุ่นตรม

ร้าวรมณ์เหมือนคมมีดบาด
กรีดใจน้องขาดหวาดใจไกลชม
ห่วงเกินฝืนกลืนใจข่ม
รอยชิดชมก่อนรมย์รื่นใจ

สุดตาฟ้ากว้าง สุดทางขวัญเศร้า
สุดไกลเกินเงาเหงาอาลัย
ฝากใจน้องอยู่ชื่นชูชิดใกล้
เก็บใจพี่ไว้ ไว้เมื่อวันกลับมา

ร้างกายมิคลายขวัญใกล้
มอบใจไว้ให้คู่ใจพี่ยา
ฝากใจฝันกันดีกว่า
ยามนิทราพี่มาเสมอ

เรื่อยเรื่อย
มา เรียงเรียง
นก บินเฉียง ไปทั้งหมู่
ตัวเดียว มา ไร้คู่
เหมือนพี่อยู่ เพียง เอกา
ร่ำร่ำ ใจ รอนรอน
อก สะท้อน อ่อนใจข้า
ดวงใจ ใย หนีหน้า
โถ แก้วตา มา หมางเมิน
รู้ไหม ใครช้ำเท่า
เหมือน พี่เศร้า
เจ้า ห่างเหิน
เคยแนบ แอบอกเพลิน
กลับหมางเมิน เหมือนไม่เคย
แจ้วแจ้ว จำนัลจา
ยกดินฟ้า มา อ้างเอ่ย
แรมรา มา ละเลย
....เหมือนไม่เคย เลย หรือไร....