เรื่องเล่าว่า.... มีคน 2 คนเป็นเพื่อนซี้กัน.. ต่างร่วมเดินทางไปใน ทะเลทรายด้วยกัน ระหว่างทางเกิดโต้เถียงขัดแย้งไม่เข้าใจกัน เพื่อนคนหนึ่งพลั้งลงมือตบหน้าอีกฝ่าย คนถูกทำร้ายเจ็บปวดแต่ไม่เอ่ยวาจา กลับเขียนลงบนผืนทรายว่า 'วันนี้ฉันถูกเพื่อนรักตบหน้า' พวกเขายังคงเดินทางต่อ... กระทั่งถึงแหล่งน้ำ พวกเขาตัดสินใจอาบน้ำชำระกาย พลันคนที่ถูกตบหน้ากลับจมน้ำ เพื่อนอีกคนไม่รั้งรอเข้าช่วยชีวิต คนรอดตายยังคงไม่เอ่ยวาจา กลับสลักลงไปบนหินใหญ่ ' วันนี้เพื่อนรักช่วยชีวิตฉันไว้' อีกคนไม่เข้าใจถามว่า ' เมื่อถูกฉันตบหน้าเธอเขียนลงทรายแล้วทำไมเมื่อครู่ต้องสลักบนหิน ' อีกคนยิ้มพรายกล่าวตอบ ' เมื่อถูกเพื่อนรักทำร้ายเราควรเขียนมันไว้บนทราย ซึ่งสายลมแห่งการให้อภัยจะทำหน้าที่พัดผ่านลบล้างไม่เหลือ แต่เมื่อมีสิ่งที่ดีมากมายบังเกิด เราควรสลักไว้บนก้อนหินแห่งความทรงจำในหัวใจ ซึ่งจะไม่มีสายลมแรงเพียงใดลบล้างทำลาย