เพราะรัก - ดิ โอฬารโปรเจ็ค

Intro : G / Bm7 / C / Bm7 / Em7 / Bm7
 C / C#dim / D7 / C ( 2 times )

                 G                  D7
 โอบกอดจูบลูบไล้เธอ
                     C                       G
 แอบอิงเอนกายแนบชิดผูกพัน
  Em7               Bm7
 อกสั่นหวั่นทรวงสะท้าน
                                C
 เพราะลมจูบนั้น
                       C#dim   D7
 แต่กายเธอกลับร้อนดั่งไฟ
 
 ร้อนแรงโลมเลีย
G                     C
ดั่งถูกตอกยอกย้ำภายใน
      D7                     G
จวบจนธารอารมณ์ไหลหลากมา
Em7                  Bm7
ใจหนึ่งอยากจะร้องไห้เสียใจ
         C       C#dim
แต่อีกใจกลับอิ่มเอม
    D7
สุขสันต์เหลือที่จะเอ่ย
 Gm7       Dm7
* แพ้    แพ้อารมณ์ตัวเอง
 Fm7      G7
 ใจเคยมั่นคงจางหาย
 Bbmaj7                Fm7
 ยอมให้เขาเธอยอมทั้งใจและกาย
 Cm            G7
 ( ยอมเป็นของใครนั้น )
 Cm/Bb      Eb     C7
** เธอยอมก็เพราะรักจริงจัง
 Fm7         Bb7
 หวังเคียงครองคู่กัน
                 Eb         C7
 รักนานแสนนาน
                     Fm7          Bb7
 ( ก็ )เพราะรักจึงยินยอม
 Eb                 Ab
 ขอเพียงอย่าลวงหลอก
                   G7sus4    G7
 รักเธอเพียงพอแล้ว
G               Bm7
เป็นความภูมิใจลึกๆ  ในใจ
   C                 C
ไม่เคยมีชายได้ลิ้มฉ่ำเธอ
Em7             Bm7
เป็นสิ่งหนึ่งเธอยึดมั่น
              C
ไว้ในใจตลอดมา
             C#dim   D7
เป็นความงามอันถ่องแท้
 
ไร้รอยมลทินใดๆ
 G                       C
 คืนเดียวดายนอนร้อนรุ่มคอย
                  D7                G
 เหตุใดใยจึงไม่หวนกลับมา
 Em7            Bm7
 อยากจะบอกให้เขารู้ว่า
                                   C
 ดวงใจเธอโอดครวญ
                      C#dim      D7
 ร่ำเรียกร้องเมื่อไหร่หนอ

 ค่ำคืนเหมือนเคยหวนมา

( ซ้ำ * , ** )

Instru : Ebmaj7 / Dm7 / Fm7 / G7
 Bbmaj7 / Fm7 / Cm / G7
 Cm / Bb / Eb / C7 / Fm7 / Bb7 / Eb / C7
 Fm7 / Bb7 / Eb / Ab / G7sus4 / G7
 C / A / D7

( ซ้ำ * , ** , * )

Instru : Cm / Bb / Eb / c7 / Fm7 / Bb7 / Eb / C7
 Fm7 / Bb7 / Eb / Ab /
 G7sus4 / G7 ( ' til fade )

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ทางแผนกได้จัดทริปไปเที่ยวกัน ซึ่งแผนกพวกเราชาว IT ก็จะประกอบได้ด้วยแผนก MIS กับ Data Center

MIS ก็คือพวกโปรแกรมเมอร์ต่างๆ ซึ่งก็จะแบ่งแยกกันไปเป็นทีมๆตามแต่ประเภทงาน และเราเป็นโปรแกรมเมอร์ที่อยู่ทีม Client Server

ส่วน Data Center ก็จะเป็นพวกที่ดูแลเกี่ยวกับภาคปฏิบัติ เช่น ซ่อมคอม ประกอบเครื่อง ลงโปรแกรม ฯลฯ

ปีนี้ ลงมติกันว่าจะไปที่ THE GREEMERY RESORT ที่เขาใหญ่ เราก็ลงชื่อไปด้วย อยู่ที่นี่มาสี่ปี เป็นปีแรกที่ร่วมกิจกรรมกับเค้าทุกอย่าง ตั้งแต่ลงชมรมกีฬาโบว์ลิ่ง ไปตีแบทหลังเลิกงาน แล้วก็ล่าสุดไปเที่ยวกะคนอื่นๆซะที ชาว MIS ก็หวังว่าจะเห็นเราขึ้นเวทีร้องเพลงด้วย...

เริ่มต้นเดินทางกันวันเสาร์ นัดกัน 7 โมงเช้า คืนวันศุกร์เราก็นอนน้อยด้วยสิ ตื่นเช้าวันเสาร์มาก็รู้สึกปวดหัว ก็คิดว่าไมเกรนน่าจะกำเริบ ก็เลยไปหาชอกโกแลตมากิน ก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย วันนั้นอากาศร้อนแต่เช้าด้วยสิ ปัจจัยเอื้อต่อการปวดไมเกรนมาก แต่ก็ยังไม่อยากกินยา พอเอาข้าวของขึ้นรถแล้ว ต่างคนก็หาที่เหมาะๆของตัวเอง เราก็นั่งคู่กะอุ้ย แล้วเบาะที่เรานั่งดับปรับไม่ได้ด้วยสิ ต้องนั่งตัวแข็งทื่อตลอดทางเลย

ตอนแวะเอาของไปให้เด็กนักเรียนที่ รร ปรางคล้า เห็นอาจารย์พูดว่าทาง รร ก็มีไอติมมาเลี้ยงขอบคุณพวกเราด้วย แต่เด็กมารอต้อนรับแล้วอากาศร้อน ก็เลยขอชิมกันก่อน 555 เด็กหนอเด็ก พอได้ของที่นำไปให้เด็กๆก็ดีใจกันนะ หลังจากได้บุญกันถ้วนหน้าแล้ว พวกเราก็ไปแวะทานข้าวกลางวันกันก่อน แล้วก็เดินทางไปจนถึงที่พัก

เริ่มปวดไมเกรมมากขึ้นตามสภาพอากาศที่ร้อนจัดขึ้น หลังจากเช็กอินเสร็จแล้วก็หอบหิ้วกระเป๋าเข้าบ้านพักอ่ะ พวกผู้ใหญ่ส่วนมากก็จะพากันพักที่โรงแรม มีแต่พวกเด็กๆนี่แหล่ะที่พักกันตามบ้าน พอถึงบ้านปุ๊บยังไม่ทันเก็บของเลย ชาวแก๊งส์ก็พากันตั้งวงเล่นไพ่ซะแล้ว ก็มีน้องอร น้องเดียร์ อ้อย อุ้ย โข่ง พจน์ ต้อม กุ้ง เราเล่นไม่เป็นหรอก ก็กินยาไปเม็ดนึงแล้วก็เอนตัวลงบนเก้าอี้ดูคนอื่นเล่นไพ่กัน แล้วเราหลับไป

ระหว่างที่เรานอนพัก คนอื่นก็ทั้งพากันเล่นไพ่กับเดินเล่นไปรอบๆบริเวณ อากาศร้อนอย่างนี้เราไม่เอาด้วยหรอก พอตื่นมาก็ยังไม่หายปวดหัวเลยอ่ะ แต่ได้เวลาต้องทำกิจกรรมร่วมกันแล้ว ก็มีการละเล่นสามด่านอ่ะ ด่านแรกก็จะเป็นการโยนลูกโป่งที่ใส่น้ำซะบวมเป่งข้ามผ้าที่กั้นไม่ให้มองเห็นฝั่งตรงข้าม ด่านนี้มันจะฮาตรงที่บางคนรับลูกโป่งไม่ได้หรือรับได้แต่ลูกโป่งแตกน้ำกระจายเต็มหน้านี่แหล่ะ จากนั้นก็ไปด่านที่สอง คือเดินสามขาโดยให้คนกลางเอาขันน้ำไว้บนหัว แล้วก็ไปเทใส่ขวด โดยจับเวลาว่าทีมสีอะไรจะเทน้ำได้มากกว่ากันและทำเวลาได้เร็วกว่ากัน เออลืมบอกไปว่าเราอยู่สีแดงอ่ะ พอมาด่านสุดท้ายก็เป็นอักษรมรณะ (เราตั้งชื่อเกมส์เองแหล่ะ) วิธีเล่นก็คือ จะเอาสองทีมมายืนสลับกันเป็นวงกลม แล้วนับเลขเรียงกัน ตั้งแต่หนึ่งถึงสามจำนวน เช่น คนแรกอาจนับ หนึ่ง สอง แล้วคนที่สองอาจนับ สาม คนต่อไปก็อาจนับ สี่ ห้า หก โดยนับวนไปเรื่อย ใครที่นับลงเลขยี่สิบ ก็จะโดนแจ๊กพ็อตไป เล่นไปสองสามรอบแล้ว เราก็ไม่โดนซะที คิดว่าจะรอด แต่สุดท้ายก็นับเลขยี่สิบจนได้ มีคนที่โดนแจ๊กพ๊อตกันหลายคน จากนั้นก็มาจับฉลากกันว่าใครจะได้อะไรต่อไป เราจับได้คำว่าน้ำ บางคนก็ได้คำว่าน้ำบวกแป้ง วิธีเล่นต่อไปก็คือ จะให้ฝ่ายตรงข้ามมาทำโทษเช่นใครได้น้ำบวกแป้ง ก็จะต้องไปนั่งอยู่ใต้ลูกโป่งที่กรอกน้ำไว้ แล้วทีมตรงข้ามก็จะมาทิ่มลูกโป่งให้เปียกรด จากนั้นก็จะไปจิ้มลูกโป่งใส่แป้งข้างในให้แตกใส่ ใครมันคนคิดเกมส์นี่ล่ะเนี่ย เราจับได้น้ำใช่ป่ะ ที่มตรงข้ามก็พยายามจะเข้ามาล็อกตัว แล้วอีกคนก็จะมาจิ้มให้ลูกโป่งแตกใส่ แต่เราดิ้นหนี ก็เลยโดนน้ำแค่นิดหน่อยอ่ะ

เล่นเกมส์จนครบทุกด่าน ทุกสีกันแล้ว ก็มารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อนัดเวลาทานข้าวตอนเย็นอีกครั้ง เราก็กลับบ้านไปซัดยากแก้ปวดไปเกรนอีกเม็ด แล้วก็นอนต่อ อากาศมันร้อนอ่ะ แล้วห้องเราแอร์ก็ดันไม่เย็นอีก มันก็หลับๆตื่นๆ รู้สึกเพลียๆอ่ะ ไม่ค่อยสบายตัวเลย ทีนี้ได้เวลานัดแล้ว พวกสาวๆ เค้าก็ไปกันแล้ว เหลือแต่พวกหนุ่มๆ เราเริ่มมึนมากขึ้นคงเป็นเพราะยาออกฤทธิ์บวกกะหิวข้าวด้วยแหล่ะ ไปถึงแขนขาก็เริ่มสั่น ลุกไปตักข้าวไม่ไหวแน่ๆ เห็นกุ้งนั่งจองที่ไว้ให้พวกเราอยู่แล้ว เราก็เลยไปนั่งข้างๆกุ้ง "กุ้งเราไม่ไหวอ่ะ ไม่มีแรงไปตักข้าว ขอกินจานเดียวกะกุ้งเลยนะ" จากนั้นก็เริ่มมีแรงขึ้น ก็เลยลุกไปตักข้าวมากินเอง แรงยังไม่กลับมาเลย พจน์ก็เรียกกุ้งให้ขึ้นไปร้องเพลง กุ้งก็ไม่สนใจ พจน์ก็เรียกเราขึ้นไปมั่ง ทีนี้พวกผู้ใหญ่เค้าก็อยากให้เราไปร้อง เอาว่ะ ร้องก็ร้อง คาราโอเกะบนเวทีก็เป็นแค่ดนตรีหยาบๆแล้วก็มีอิเล็กโทนอีกหนึ่งตัว เราเลือกเพลง เหตุเกิดจากความเหงา มาร้อง เหอ เหอ ขึ้นไม่ถูกอ่ะ คร่อมจังหวะอีก ระบบเสียงแย่อ่ะ ไม่ได้ยินเสียงตัวเองเลย ไม่ค่อยสบายด้วยแหล่ะ ระบบประสาทการรับรู้ทำงานไม่เต็มที่ เราก็ลองอุดหูข้างนึง เพื่อฟังเสียงตัวเอง แต่ก็ไม่ช่วยอะไรเลย แย่อ่ะ แทบไม่มีแรงจะยืนจะร้อง แล้วยังร้องเพี้ยนอีก โอ้ อับอายมาก จบเพลงรีบลงจากเวทีเลยอ่ะ ระหว่างนั้นก็จะมีคนผลัดเปลี่ยนกันขึ้นไปร้อง แล้วก็มีพวกน้องอร น้องเดียร์ อ้อย ออกมาแสดง ท่าทางพวกผู้ใหญ่เค้าจะถูกใจกัน ชมกันใหญ่เลยว่าแสดงน่ารัก

พอเสร็จสิ้นการแสดง การเล่นเกมส์ เรากับอุ้ยก็กลับบ้านมานอนก่อน ก็มีพวกกุ้งที่ยังพากันเต้นพากันร้องต่อ

มาถึงบ้านเราก็หลับสนิท มาตื่นอีกทีก็เป็นตอนที่พวกกุ้งกลับมาบ้าน ก็เหมือนเดิมอ่ะตั้งวงเล่นไพ่ เล่นกันคนละห้าบาท คราวนี้ก็มีเอ๋มาร่วมวงด้วย เราก็ลงไปนั่งดูเค้าเล่น กุ้งนี่มันฮาจริง เสียงดังเล่นบริเวณรอบข้างแถวนั้นเลย แต่ดีที่เป็นพวกเราทั้งนั้นก็เลยไม่เป็นไร เค้าก็มีตั้งวงเล่นไพ่กันหลายบ้านหลายวงนะ แต่บ้านเรานี่เสียงสุดยอด พี่เป็ดเข้ามาแซวว่าที่เสียงดังนี่มันเสียงเหรียญหล่นนี่เอง วงอื่นเค้าเล่นกันเป็นร้อย ไอ้วงนี่เล่นกันทีละห้าบาท 555

พอถึงตีหนึ่งเราไม่ไหวแล้วก็เลยขึ้นไปนอนก่อน แต่ก็หลับๆตื่นๆ เพราะเสียงกุ้งดังลั่นทั้งคืน

ตื่นเช้ามาพวกเราก็ตามๆกันไปกินข้าว แล้วได้เวลาส่วนตัวซะที ก็พากันไปเล่นพวกกีฬา extreme ต่างๆ ท่าทางคนคุมแต่ละฐานคงไม่เคยเจอพวกแสบๆอย่างพวกเรา แล้วพวกเราก็ฮาๆ ดูท่าทางเค้าก็สนุกกับพวกเราไปด้วย เล่นกันมันส์มาก แต่ละคนเล่นไพ่กันมาทั้งคืน พอได้เล่น อะดรีนาลีนมันแล่นทั่วร่างก็เลยไม่รู้สึกง่วงอะไรมั้ง เล่นแป๊บเดียวก็ได้เวลาเช็คเอาท์กลับบ้านแล้ว หลังจากเก็บของอะไรขึ้นรถแล้วแต่ละคนก็หลับเป็นตายเลย

มาเที่ยวครั้งนี้ก็สนุกดีนะ เหมือนเป็นการสลายพฤติกรรมไปด้วย บางคนที่เรารู้สึกไม่ดี ตอนนี้ก็สนิทใจมากขึ้น แต่คงมีแค่บางคนที่เห็นทีไรอยากเอาส้น...กระแทกหน้ามันจัง

วันนี้ก็นั่งดูรูป นั่งขำกันทั้งแผนก ท่าทางกลุ่มพวกเรายังอารมณ์ค้างอยู่ เลยนัดกันว่าจะไปเล่น extreme กันอีก หาที่เล่นแถวๆกรุงเทพนี่แหล่ะ ^^