puivoice's Homepage

ปิดเทอมแล้วล่ะ

Sun, 13 Sep 2009 10:17 EST

เมือวานต้องเข้าออฟฟิศไปทำงานอ่ะ มันเป็นงานช้างอ่ะ หลายฝ่ายเข้ามาเกี่ยวข้องเยอะมาก และทุกอย่างก็ผ่านพ้นมาด้วยดี กลับมาถึงบ้านหมดแรงเลยอ่ะ วันอาทิตย์ก็จะสอบวิจัยฯด้วยอ่ะ แต่ไม่ไหวอ่ะ เหนื่อยมาก ก็เลยนอนกะว่าจะตื่นแตเช้ามาอ่านหนังสือ แล้วค่อยไปสอบตอน 9 โมงเช้า ตั้งนาฬิการปลุกไว้ 6 โมง ตื่นมาไม่ไหว ยังเพลียอยู่เลย ก็เลยนอนต่อ แล้วก็ลุกมาแต่งตัวออกจากบ้านก็เกือบจะ 9 โมงแล้วล่ะ ก่อนสอบก็มีรายงานผลการวิจัย กลุ่มของเราก็ทำได้ค่อนข้างน่าพอใจ อาจารย์ยังชมเลย จากนั้นก็สอบ ดีนะที่ไม่ได้สอบเนื้อหาลึกมาก ก็เลยพอจะเอาตัวรอดได้ เริ่มตั้งแต่ 9 โมงเช้าจนสอบเสร็จก็เกือบบ่าย 2 ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย ก็เลยหิวมาก พอสอบเสร็จก็รีบไปหาอะไรกินก่อนเลย ถ้าจะกินข้าวก็น่าจะรอนาน ก็เลยไปสั่งก๋วยเตี๋ยวมากิน แค่ลวกเส้นก็กินได้เลยเนอะ

หลังจากกินข้าวเสร็จ ก็เดือนดูของแถวท่าช้างนิดหน่อย ได้ของมาหลายอย่างเหมือนกัน จากนั้นก็ข้ามไปไหว้พระที่วัดระฆัง โอ้...คนเยอะมาก หลังจากไหว้พระเสร็จก็มาเดินช็อปต่อแถวตลาดวังหลัง แล้วก็นั่งรถกลับบ้าน มาถึงบ้านก็ปวดหัวมาก ก็เลยกินยาแก้ปวดไมเกรนไปสองเม็ด วันนี้ก็พึ่งได้เริ่มซักผ้าอ่ะ หลังจากไม่ได้ซักผ้ามา 2 อาทิตย์แล้ว ก็งานมันเยอะมากอ่ะ ไม่มีเวลาพักเลย พอซักผ้าเสร็จก็หาพวงมาลัยกะน้ำแดงไปไหว้พระพรหมกะเจ้าที่หน้าบ้าน จากนั้นก็ขึ้นมานอนดูหนังอ่ะ

ปิดเทอมแล้วนะเนี่ย ปิดตั้งอาทิตย์นึงแน่ะ ปิดนานจริงๆ ระหว่างนี้จะทำอะไรดีน้าาาาาา........... ^^

Share this post :

Eros in Love @ SEED 97.5 FM

Wed, 17 Sep 2008 10:46 EST

วันนี้ฟัง SEED 97.5 FM ตั้งแต่เช้าเลย
พอช่วง Fusion ประมาณ 10:25 น. แนะนำเพลงใหม่
ดีเจเค้าก็บอกว่ามีเพลงใหม่มาให้ฟังศิลปินชื่อ Eros in Love
เำพลง เธอจ๋า เนื้อหาก็เกี่ยวกับการมุ่งมั่นกับอะไรมากไปจนลืมให้เวลากับคนรักของตัวเอง ศิลปินเป็นโปรแกรมเมอร์ใช้เวลาหลังเลิกงานในการทำเพลง อะไรประมาณนี้แหล่ะ ตอนนั้นมัวแต่ตื่นเต้นจนลืมฟังรายละเอียดอ่ะ

ถ้าใครอยากฟังผ่านวิทยุก็สามารถขอเพลงได้ที่ SEED 97.5 FM
ส่ง SMS ไปขอเพลงได้ที่ 421466
หรือโทรไปขอได้ที่ 02-245-7183
ศิลปินชื่อ Eros in Love
เพลงชื่อ เธอจ๋า
อ่ะ ช่วยกันหน่อยน้าาาาาา ขอเพลงกันไปเยอะๆน้าาาาา

หนังสือสวดมนต์

Tue, 29 Jul 2008 10:08 EST

ก่อนหน้านี้พี่ต้อย มีข่าวมาแจ้ง ขอเชิญทุกคนผู้มีจิตศรัทธา ร่วมทำบุญพิมพ์หนังสือสวดมนต์ 10,000 เล่ม ซึ่งนอกจากจะได้อานิสงค์ต่างๆแล้ว ทุกเล่มยังมีส่วนทำบุญ 2 ส่วนด้วยคือ

1. ร่วมสร้างอุโบสถกลางน้ำ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์วิทยาลัย หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ

2. ร่วมช่วยเหลือผู้ป่วยโรคเอดส์ วัดพระบาทน้ำพุ หลวงพ่ออลงกต

เราก็เลยร่วมทำบุญด้วย สั่งพิมพ์หนังสือไป 25 เล่ม ค่าใช้จ่าย 500 บาท (ร่วมสร้างอุโบสถ+วัดพระบาทน้ำพุ 200 บาท) แล้วไม่กี่วันที่ผ่านมาพี่ต้อยก็แจ้งยอดยอดอนุโมทนาบุญ พิมพ์หนังสือสวดมนต์ยอดรวมทั้งหมด 14,110 เล่ม จากเดิมมีส่วนทำบุญ 2 ส่วน ตอนนี้เพิ่มเป็น 3 ส่วน คือ สร้างศาลาปฏิบัติธรรม ที่สาลิกาสิกขาลัย ของแม่ชีศันสนีย์ ด้วย

ตอนนี้ก็ได้หนังสือมาแล้วล่ะ แต่เราไม่รู้จะเอาไปแจกใครมั่ง ก็เลยเก็บไว้เอง 5 เล่ม ที่เหลือก็ฝากให้พี่ต้อยไปจัดการต่อให้ ก็ถามพี่ต้อยว่าหนังสือที่คนอื่นๆฝากให้พี่ต้อยจัดการต่อนี้ จะเอาไปที่ไหนเหรอ พี่ต้อยบอกว่าจะเอาไปไว้ที่วัดระฆังฯบางส่วน แล้วที่เหลือก็จะเอาไปไว้ที่วัดอัมพวัน เราก็รู้สึกคุ้นๆจังเลยวัดนี้ ก็เลยถามรายละเอียดเพิ่มเติ่มเกี่ยวกับวัดนี้ต่อ พี่ต้อยบอกว่าเป็นวัดที่มีพระอาจารย์จรัญเป็นเจ้าอาวาสไง แล้วก็อยู่ที่ จ.สิงห์บุรี มาถึงตอนนี้ถึงได้เข้าใจว่าทำไมชื่อวัดนี้คุ้นจังเลย ก็เป็นวัดที่เราเคยไปนั่งสมาธิกับเพื่อนมานี่นา

ตอนนั้นบีเค้ามักจะไปนั่งสมาธิที่วัดบ่อยๆ ก็เลยชวนเราไปด้วย อืม ไปหน่อยก็ดีนะ ก่อนหน้านั้นรู้สึกตัวเองอ่อนไหวง่ายมาก รู้สึกหดหู่อยากร้องไห้ตลอดเลย ฟังเพลงดูหนังก็จะร้องไห้ อะไรจะอินขนาดนั้น ^^ คราวนั้นก็ไปกันสามคน มีบี น้องสาวของบี แล้วก็เราอีกคน ออกเดินทางกันวันศุกร์หลังเลิกงาน ไปแวะพักกินข้าวเย็นกันแถวรังสิต จากนั้นก็เดินทางกันต่อ วันนั้นฝกตกหนักมาก ทางที่ไปสิงห์บุรี รถก็ติดยาวเลย ไม่แน่ใจว่าตอนนั้นมีอุบัติเหต์หรือต้นไม้โค่นขวางถนนนี่แหล่ะ มันนานแล้ว จำไม่ได้อ่ะ บีก็จะโทรถามข่าวกับตำรวจทางหลวงเป็นระยะๆ เพราะทางวัดจะปิดรับคนที่มาทำสมาธิประมาณสามทุ่มมั้ง ก็ค่อนข้างกังวลกันกลัวจะไปไม่ทัน กว่าพวกเราจะหลุดออกมาได้แล้วเดินทางไปถึงวัด ตอนนั้นก็เกือบๆเที่ยงคืนมั้ง ไปถึงวัดฝนก็ยังตกพรำๆอยู่เลย ผู้คนก็นั่งทำสมาธิกันอยู่ พวกเราก็ต้องค่อยๆเดินเข้าไป บีกับน้องสาวก็เดินนำเลยเพราะเคยมากันกับแม่ แล้วก็กรอกรายละเอียดของแต่ละคน จากนั้นแม่ชีก็หาชุดขาวมาเปลี่ยนให้เรา บีกับน้องสาวมีชุดขาวเตรียมมาเองอยู่แล้ว เพราะไปทำสมาธิที่วัดต่างๆกันบ่อย ก็เลยมีชุดเตรียมพร้อม

เนื่องจากเราเป็นผู้ชาย แม่ชีก็เลยให้ไปพักที่ห้องส่วนตัวคนเดียว ส่วนคนอื่นเป็นผู้หญิงก็จะให้ไปนอนรวมๆกันกับคนอื่น อยู่นู่นก็จะมีสวดมนต์ ปฏิบัติธรรม ทำสมาธิ เดินจงกรม โดยมีเหล่าแม่ชีเป็นผู้ดูแล คนที่ไปปฏิธรรม ก็มีกันทุกเพศทุกวัยเลย แล้วตอนนั้นเราไว้ผมยาว เดินผมพริ้วยาวสลวยมาแต่ไกลเลย แม่ชีก็ทักว่า "เอายางรัดผมมั๊ยลูก" "ครับ ก็ดีครับ ^^"

ไปถึงนู่นช่วงดึกๆวันศุกร์ แล้วก็เก็บของกลับเช้าวันอาทิตย์หลังจากกินข้าวเช้ากันเรียบร้อยแล้ว ไปอยู่นู่นเรารู้สึกว่าเราสงบขึ้นนะ ก่อนกลับแม่ชีก็ขอไว้ว่า กลับบ้านแล้วอย่าลืมหาเวลาเดินจงกรม หรือทำสมาธิด้วยนะ อืม ทุกวันนี้เราก็ยังทำนะ แต่ทำเฉพาะนั่งสมาธิ แล้วก็ทำเฉพาะเสาร์อาทิตย์อ่ะ เมื่อก่อนนั่งได้เป็นชั่วโมงเลย ช่วงที่งานยุ่งๆเราก็ละเลยไป แล้วกลับมาเริ่มนั่งใหม่ เดี๋ยวนี้ได้ประมาณสิบนาทีมั้ง แหะ แหะ กำลังพยายามอยู่

ตอนไปอยู่วัดเราก็บริจาคช่วยค่าน้ำค่าไฟค่าซักเสื้อผ้าไปนิดๆหน่อยๆ ไม่ได้เตรียมตังค์ไปเยอะอ่ะ ตอนนี้หนังสือที่เราทำบุญก็จะเอาไปไว้ที่วัดอัมพวัน ก็ถือว่าเราได้ทำบุญกะที่วัดอีกครั้งเนอะ ดีจังเลย ^^

One Litre of Tears ... น้ำต...

Sun, 27 Jul 2008 06:09 EST

วันนี้อยู่บ้าน ก็เลยนั่งดูหนังอ่ะ เรื่อง one litre of tears จะพูดว่าหนังก็คงไม่ถูก จริงๆมันเป็นละครซีรี่ย์ของญี่ปุ่นอ่ะ แต่เวอร์ชันที่เราดูเป็นแบบตัดต่อเพื่อที่จะ write ลงแผ่น DVD หนึ่งแผ่นได้พอดี ความรู้สึกที่ได้จากการดูเรืองนี้คือ บีบหัวใจมาก ร้องไห้แทบทั้งเรื่องอ่ะ กะ หัวใจพองโต เพราะมีหลายๆฉาก หลายๆคำพูดที่มันซึ้งกันใจนะ กว่าจะดูจบได้ก็แย่เหมือนกัน ต้อง pause ไว้ก่อน แล้วกลับมาดูอีกทีจนจบ ก็สมกะชื่อเรื่องนะ ดูเรื่องนี้แล้วน้ำตาไหลเป็นลิตรเลยมั้งเนี่ย ขนาดดูจากแผ่นตัดต่อก็แทบแย่ ถ้าได้ดูแบบเต็มๆ 11 แผ่นเราคงแย่แน่เลย

ตัวอย่างหนัง

เห็นว่าตอนนี้จะมีสร้างภาคสองออกมาด้วย จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ

ข้อมูลเพิ่มเติมเกียวกับหนังเรื่องนี้

ที่มา : http://pugchato.wordpress.com/2007/02/10/1-litre-of-tears/

“กว่าที่ฉันจะยิ้มได้อย่างนี้ ฉันเสียน้ำตามาไม่น้อยกว่า 1 ลิตร”

เป็นประโยคที่มาของชื่อ series จากญี่ปุ่น “1 litre of tears” ที่ไม่ทราบเหมือนกันว่าเข้าฉายตามฟรีทีวีเมืองไทยหรือไม่ ส่วนผมหาโหลดจาก bit เอา

1 litre of tears เป็นละครที่ดันแปลงมาจากหนังสือขายดีในชื่อเดียวกัน โดยขายในญี่ปุ่นได้ถึง 1.8 ล้านเล่ม หนังสือเล่มนี้เป็นไดอารี่ ที่บันทึกโดย อายะ เด็กสาวที่ป่วยเป็นโรค Spinocerebellar degeneration หรือ โรคสมองส่วนควบคุมการเคลื่อนไหวเสื่อม ซึี่งจะทำให้ร่างกายค่อยๆสูญเสียการควบคุมไปทีละอย่าง โดยสมองส่วนรับรู้ยังทำงานได้ปกติ นั่นก็คือร่างกายจะค่อยๆเป็นอัมพาต แต่สมองก็รับรู้ได้ปกติตลอด เป็นโรคที่สุดแสนจะทรมานมาก อายะได้เขียนไดอารี่ของเธอตั้งแต่อายุ 14 ปี ตั้งแต่ยังวิ่งเล่นได้ปกติ จนกระทั่งไม่สามารถที่จะจับปากกาเขียนได้อีกต่อไป…

ละคร One litre of tears ไ้ด้นำประวัติชีวิตของอายะ ทั้งจากหนังสือ One litre of tears และจากหนังสือเกี่ยวกับอายะ ที่แม่ของเธอเขียนขึ้นมา มาดัดแปลงเป็นบทละครที่สร้างความซาบซึ้งให้กับคนที่ได้ดูทุกคน…

ตอนแรกที่จะเริ่มดูละครเรื่องนี้ คิดไว้ว่าคงเป็นละครที่ค่อนข้างหดหู่ เพราะแค่อ่านเรื่องย่อ ก็อยากร้องไห้แล้ว แถมชื่อเรื่อง ก็ชวนให้น้ำตาตกอีก แต่เมื่อได้ดูจริงๆต้องยอมรับว่าผิดคาด ละครเรืิ่องนี้ไม่ได้หดหู่อย่างที่คิด ออกจะสดใสเสียด้วยซ้ำ

อายะในเรื่อง สวยมาก เปล่งประกายทุกฉากที่เธอแสดง และก็พยายามสวมบทบาทเป็นผู้ป่วยได้ยอดเยี่ยม

ชอบครอบครัวของอายะเช่นกัน แม่ พ่อ อักโกะ ฮิโรกิ และริกะ

ฉากที่ชอบที่สุดในละคร คือฉากที่ อักโกะด่าฮิโรกิที่อายที่มีอายะเป็นพี่

ตอนที่ผมดูละครเรื่องนี้ผมดูที่เดียว 11 แผ่นรวดเลย ดังนั้นเลยซึมซับอารมณ์ได้เต็มที่จริงๆ ยอมรับว่ารู้สึกใจหายเหมือนกัน จากเด็กผู้หญิงที่วิ่งไปวิ่งมา อย่างสดใสในตอนแรก กลับกลายเป็นเดินไม่ได้ พูดแทบไม่ได้ในแผ่นสุดท้าย แต่อายะก็ไม่เคยถอย ดูแล้วมีกำลังใจชีวิตขึ้นอีกเยอะ

ขอนำประโยคเด็ดๆ จากหนังสือ 1 litre of tears ที่บันทึกโดยตัวของอายะเอง
และนำมาใช้ปิดละครในแต่ละตอน มาให้ได้อ่านกัน

ตอนที่ 1 เริ่มต้นสู่วัยรุ่น
“ชีวิตของฉันก็เปรียบเหมือนดอกไม้ที่ยังตูมอยู่ ช่วงเริ่มต้นวัยรุ่นของฉัน อยากใช้ชีวิตอย่างที่ไม่ต้องมานั่งเสียใจภายหลัง”

ตอนที่ 2 อายุ 15 ปี โรคปิศาจที่แฝงมา
“แม่คะ ในใจของหนูมีคุณแม่ที่คอยเชื่อในตัวหนูอยู่ตลอด หลังจากนี้ก็ขอฝากตัวเ้วยนะคะ ขอโทษที่ทำให้ลำบากอยู่เสมอ”

ตอนที่ 3 โรคนี้…ทำไมถึงเลือกฉันนะ?
“โรคนี้ทำไมถึงเลือกฉันนะ ถึงจะบอกว่าก็เพราะโชคชะตา แต่ก็ยังทำใจให้ยอมรับไม่ได้”

ตอนที่ 4 ความโดดเดี่ยวของสองคน
“ฉันอยากสร้างเครื่องย้อนเวลาและกลับไปในอดีต ถ้าไม่ได้เป็นโรคนี้ก็คงจะมีความรักได้ อยากจะคุกเข่าขอร้องให้ใครสักคนมาช่วย ฉันจะทนต่อ…ไม่ไหวแล้ว”

ตอนที่ 5 หนังสือประจำตัวคนพิการ
“จะไม่พูดว่าอยากกลับไปวันนั้นอีกแล้ว จะยอมรับตัวเองตอนนี้และมีชีวิตอยู่ต่อไป”

ตอนที่ 6 สายตาที่เย็นชา
“บางครั้งรู้สึกเหมือนถูกสายตาที่เย็นชาทำร้าย แต่ก็ได้รู้ว่ายังมีสายตาที่อ่อนโยนอยู่ด้วยเหมือนกัน เพราะฉะนั้น ฉันจะไม่หนีเด็ดขาด ถ้าเป็นอย่างนั้น สักวันหนึ่งก็คง…”

ตอนที่ 7 ที่อยู่ของฉัน
“ถึงแม้ว่าจะเป็นอย่างนั้น แต่ฉันก็ยังอยากอยู่ที่นี่ เพราะนี่คือที่ที่ฉันอยู่”

ตอนที่ 8 1 litre of tears
“ถึงจะล้มกี่ครั้งก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็ลุกขึ้นใหม่ได้ ถ้าล้มแล้วมองไปบนท้องฟ้าที่สดใส ฟ้าก็ยังคงกว้างอย่างหาที่สุดมิได้เหมือนเดิม และยังคงยิ้มให้กับเราเสมอ…ฉันยังมีชีวิตอยู่”

ตอนที่ 9 ชีวิตในตอนนี้
“คงไม่ใช้ใช้ชีวิตในอดีต แต่ต้องใช้ชีวิตในตอนนี้เท่าที่จะทำได้ก็พอ”

ตอนที่ 10 Love Letter
“ความเป็นจริงช่างโหดร้ายเหลือเกิน แม้แต่จะฝันก็ยังทำไม่ได้ และเมื่อคิดถึงอนาคต น้ำตาก็จะไหลออกมาอีก”

ตอนสุดท้าย ไปแสนไกล สู่ที่น้ำตาเลือนหาย
“มีชีวิตอยู่ต่อไปนะ”

ส่งท้ายกันด้วย คำไว้อาลัยให้กับอายะจากคุณแม่ของอายะครับ

“…แต่ว่านะอายะ เป็นเพราะหนูทำให้
มีคนคิดเรื่องมีชีวิตอยู่ได้หลายคน
มีความสุขที่ได้ใช้ชีวิตอยู่แบบธรรมดาทุกวัน
และได้รู้สึกถึงความอบอุ่น
ได้รู้ถึงความมีน้ำใจของคนที่อยู่ใกล้ตัวเอง

คนที่เป็นโรคเดียวกันแล้วทรมาน
ก็ได้รู้ว่าไม่ใช่มีแต่ตัวเองคนเดียวเท่านั้น
ที่หนูเสียน้ำตาไปมากมายนั้น
และคำพูดของหนูที่เกิดจากสิ่งนั้น
ได้ส่งไปถึงใจของคนหลายๆคน

อายะ…
อยู่ที่โน่น ไม่ได้ร้องไห้แล้วนะ
แม่น่ะ อยากเห็นลูกตอนที่ยิ้มอีกครั้ง…”

Love story from China

Tue, 22 Jul 2008 10:09 EST

Do you know WHAT LOVE IS ?..................READ BLW STORY

(คุณรู้ไหมครับว่า รักคืออะไร..........เชิญอ่านเรื่องราวด้านล่างเลยครับ)

An incredible love story has come out of China recently and managed to touch the world.

(เรื่องราวความรักอันเหลือเชื่อปรากฏขึ้นที่ประเทศจีนเมื่อเร็วๆ นี้ และได้รับการเผยแพร่ไปทั่วโลก)

It is a story of a man and an older woman who ran off to live and love each other in peace for over half a century.

(เป็นเรื่องของผู้ชายคนหนึ่งกับหญิงที่มีอายุมากกว่าผู้ซึ่งหลีกหนีความมีชีวิต และรักกันอย่างสงบสุขกว่าครึ่งศตวรรษ)

The 70-year-old Chinese man who hand-carved over 6,000 stairs up a mountain for his 80-year-old wife has passed away in the cave which has been the couple's home for the last 50 years.
(ชายอายุ 70 ปี ผู้ซึ่งสลักหินเป็นบันไดด้วยมือ มากกว่า 6,000 ขั้น ปีนภูเขาไปหาคู่รักอายุ 80 ปี ซึ่งจากเขาไปแล้ว เพื่อไปยังถ้ำซึ่งเป็นรังรักของพวกเขามากว่า

50 ปี)

Over 50 years ago, Liu Guojiang a 19 year-old boy, fell in love with a 29 year-old widowed mother named Xu Chaoqin..

(เมื่อ 50 กว่าปีที่แล้ว หลิว โกวเจียง ชายหนุ่มวัย 19 ตกหลุมรักแม่หม้ายลูกติดนาม ซู เฉากวิน)

In a twist worthy of Shakespeare's Romeo and Juliet, friends and relatives criticized the relationship because of the age difference and the fact that Xu already had children.
At that time, it was unacceptable and immoral for a young man to love an older woman.. To avoid the market gossip and the scorn of their communities, the couple decided to elope and lived in a cave in Jiangjin County in Southern ChongQing Municipality.

(ดังนิยายโรมิโอกับจูเลียตอันเลื่องชื่อของเชคเปีย ผองเพื่อนและญาติๆ กล่าวขวัญถือความสัมพันธ์ อันเนื่องจากความต่างของวัย กับความจริงที่ว่า ซู มีลูกแล้ว ในขณะนั้น เป็นเรื่องที่ผิดศีลธรรมและรับไม่ได้ ที่ชายหนุ่มจะรักกับผู้หญิงที่แก่กว่า เพื่อหลีกหนีพวกปากตลาดและการดูถูกของสังคม ทั้งคู่ตัดสินใจพากันหนีและอาศัยอยู่ในถ้ำที่ เจียงจิน เมืองชนบททางตอนใต้ของเขตปกครองตนเอง ชงควิน)

In the beginning, life was harsh as hey had nothing, no electricity or even food. They had to eat grass and roots they found in the mountain, and Liu made a kerosene lamp that they used to light up their lives.

(ช่วงเริ่มต้น ชีวิตไม่มีอะไร ไม่มีไฟฟ้า หรือแม้กระทั่งอาหาร ทั้งคู่กินหญ้าและพืชหัวที่พบแถวๆ ภูเขา และหลิวก็ได้ประดิษฐ์ตะเกียงน้ำมันก๊าดเพื่อให้แสงสว่าง รวมทั้งนำทางชีวิต)

Xu felt that she had tied Liu down and repeatedly asked him, 'Are you regretful? Liu always replied, 'As long as we are industrious, life will improve.'
(ซูรู้สึกว่าเข้าผูกมัดหลิว จำกัดอิสระภาพของหลิว เธอถามคำถามซ้ำๆ กับหลิวว่า “หลิว เธอเสียใจมั้ย” “ตราบเท่าที่เราขยัน ชีวิตเราจะดีขึ้น” คือคำตอบที่ออกจากปากของหลิวเสมอเมื่อเจอคำถาม)

In the second year of living in the mountain, Liu began and continued for over 50 years, to hand-carve the steps so that his wife could get down the mountain easily.

(ในปีที่สองของชีวิตบนภูเขา หลิวเริ่มแกะสลักบันได และทำอย่างนั้นต่อเนื่องมากว่า 50 ปี เพื่อที่จะให้คู่ชีวิตของเขาลงจากภูเขาได้โดยง่าย)

Half a century later in 2001, a group of adventurers were exploring the forest and were surprised to find the elderly couple and the over 6,000 hand-carved steps. Liu MingSheng, one of their seven children said, 'My parents loved each other so much, they have lived in seclusion for over 50 years and never been apart a single day. He hand carved more than 6,000 steps over the years for my mother's convenience, although she doesn't go down the mountain that much.'

(ครึ่งศตวรรษต่อมา – ปี 2001 นักท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่งได้ค้นพบป่าและต้องประหลาดใจที่พบคู่รักวัยชรา และบันไดที่สลักด้วยมือกว่า 6,000 ขั้น หลิว หมิงเส็ง หนึ่งในลูกทั้งเจ็ดกล่าวว่า “พ่อ-แม่ของเรารักกันมาก พวกเขาอาศัยอยู่อย่างสันโดษมากว่า 50 ปี และไม่เคยทิ้งกันแม้แต่วันเดียว บันไดที่สลักด้วยมือกว่า 6,000 ขั้นที่มานะทำขึ้นหลายปี เพื่อความสบายของแม่ แม้ว่าเธอจะไม่ได้ลงจากภูเขาบ่อยเช่นนั้น”)

The couple had lived in peace for over 50 years until last week. Liu, now 72 years, returned from his daily farm work and collapsed. Xu sat and prayed with her husband as he passed away in her arms. So in love with Xu, was Liu, that no one was able to release the grip he had on his wife's hand even after he had passed away.

(คู่รักอาศัยอยู่อย่างสงบมากว่า 50 ปี กระทั่งสัปดาห์ที่แล้ว หลิว ชายวัย 72 ในวันนี้ กลับจากงานประจำวันที่ไร่จากนั้นก็ทรุดกายลง ซู นั่งและสวดมนต์กับสามี จากนั้น หลิวก็จากไปภายในอ้อมกอดของภรรยา ดังที่เห็นความรักของหลิวที่มีต่อซู ไม่มีใครสามารถแกะมือของเขาออกจากมือภรรยาได้ แม้กระทั่งหลังเขาตาย)

'You promised me you'll take care of me, you'll always be with me until the day I died, now you left before me, how am I going to live without you?'
(คุณสัญญาว่าจะดูแลฉัน คุณจะอยู่กับฉันเสมอจนถึงวันที่ฉันตาย แต่ตอนนี้คุณจากฉันไปก่อน ฉันจะอยู่อย่างไรถ้าไม่มีคุณ)

Xu spent days softly repeating this sentence and touching her husband's black coffin with tears rolling down her cheeks.
(ซูใช้เวลาหลายวัน พูดประโยคซ้ำๆ แผ่วๆ และสัมผัสโลงศพของสามี ด้วยน้ำตานองหน้า)

In 2006, their story became one of the top 10 love stories from China , collected by the Chinese Women Weekly. The local government has decided to preserve the love ladder and the place they lived as a museum, so this love story can live forever.

(ในปี 2006 เรื่องราวของพวกเขา กลายมาเป็นเรื่องรักติดอันดับทอปเท็น ในประเทศจีน ซึ่งรวบรวมโดย Chinese Women Weekly รัฐบาลท้องถิ่นตัดสินใจอนุรักษ์ บันไดแห่งความรักและรังรักของพวกเขาเป็นพิพิธภัณฑ์ ยังผล ให้เรื่องราวแห่งความรักนี้มีอยู่ตลอดไป)

My favorite songs

Mon, 31 Mar 2008 10:09 EST

เพราะรัก - ดิ โอฬารโปรเจ็ค

Intro : G / Bm7 / C / Bm7 / Em7 / Bm7
C / C#dim / D7 / C ( 2 times )

                 G                  D7
โอบกอดจูบลูบไล้เธอ
                     C                       G
แอบอิงเอนกายแนบชิดผูกพัน
  Em7               Bm7
อกสั่นหวั่นทรวงสะท้าน
                                C
เพราะลมจูบนั้น
                       C#dim   D7
แต่กายเธอกลับร้อนดั่งไฟ

ร้อนแรงโลมเลีย
G                     C
ดั่งถูกตอกยอกย้ำภายใน
      D7                     G
จวบจนธารอารมณ์ไหลหลากมา
Em7                  Bm7
ใจหนึ่งอยากจะร้องไห้เสียใจ
         C       C#dim
แต่อีกใจกลับอิ่มเอม
    D7
สุขสันต์เหลือที่จะเอ่ย
Gm7       Dm7
* แพ้    แพ้อารมณ์ตัวเอง
Fm7      G7
ใจเคยมั่นคงจางหาย
Bbmaj7                Fm7
ยอมให้เขาเธอยอมทั้งใจและกาย
Cm            G7
( ยอมเป็นของใครนั้น )
Cm/Bb      Eb     C7
** เธอยอมก็เพราะรักจริงจัง
Fm7         Bb7
หวังเคียงครองคู่กัน
                 Eb         C7
รักนานแสนนาน
                     Fm7          Bb7
( ก็ )เพราะรักจึงยินยอม
Eb                 Ab
ขอเพียงอย่าลวงหลอก
                   G7sus4    G7
รักเธอเพียงพอแล้ว
G               Bm7
เป็นความภูมิใจลึกๆ ในใจ
   C                 C
ไม่เคยมีชายได้ลิ้มฉ่ำเธอ
Em7             Bm7
เป็นสิ่งหนึ่งเธอยึดมั่น
              C
ไว้ในใจตลอดมา
             C#dim   D7
เป็นความงามอันถ่องแท้

ไร้รอยมลทินใดๆ
G                       C
คืนเดียวดายนอนร้อนรุ่มคอย
                  D7                G
เหตุใดใยจึงไม่หวนกลับมา
Em7            Bm7
อยากจะบอกให้เขารู้ว่า
                                   C
ดวงใจเธอโอดครวญ
                      C#dim      D7
ร่ำเรียกร้องเมื่อไหร่หนอ

ค่ำคืนเหมือนเคยหวนมา

( ซ้ำ * , ** )

Instru : Ebmaj7 / Dm7 / Fm7 / G7
Bbmaj7 / Fm7 / Cm / G7
Cm / Bb / Eb / C7 / Fm7 / Bb7 / Eb / C7
Fm7 / Bb7 / Eb / Ab / G7sus4 / G7
C / A / D7

( ซ้ำ * , ** , * )

Instru : Cm / Bb / Eb / c7 / Fm7 / Bb7 / Eb / C7
Fm7 / Bb7 / Eb / Ab /
G7sus4 / G7 ( ' til fade )

THE GREEMERY RESORT KHAOYAI

Tue, 25 Mar 2008 12:11 EST

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ทางแผนกได้จัดทริปไปเที่ยวกัน ซึ่งแผนกพวกเราชาว IT ก็จะประกอบได้ด้วยแผนก MIS กับ Data Center MIS ก็คือพวกโปรแกรมเมอร์ต่างๆ ซึ่งก็จะแบ่งแยกกันไปเป็นทีมๆตามแต่ประเภทงาน และเราเป็นโปรแกรมเมอร์ที่อยู่ทีม Client Server ส่วน Data Center ก็จะเป็นพวกที่ดูแลเกี่ยวกับภาคปฏิบัติ เช่น ซ่อมคอม ประกอบเครื่อง ลงโปรแกรม ฯลฯ ปีนี้ ลงมติกันว่าจะไปที่ THE GREEMERY RESORT ที่เขาใหญ่ เราก็ลงชื่อไปด้วย อยู่ที่นี่มาสี่ปี เป็นปีแรกที่ร่วมกิจกรรมกับเค้าทุกอย่าง ตั้งแต่ลงชมรมกีฬาโบว์ลิ่ง ไปตีแบทหลังเลิกงาน แล้วก็ล่าสุดไปเที่ยวกะคนอื่นๆซะที ชาว MIS ก็หวังว่าจะเห็นเราขึ้นเวทีร้องเพลงด้วย... เริ่มต้นเดินทางกันวันเสาร์ นัดกัน 7 โมงเช้า คืนวันศุกร์เราก็นอนน้อยด้วยสิ ตื่นเช้าวันเสาร์มาก็รู้สึกปวดหัว ก็คิดว่าไมเกรนน่าจะกำเริบ ก็เลยไปหาชอกโกแลตมากิน ก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย วันนั้นอากาศร้อนแต่เช้าด้วยสิ ปัจจัยเอื้อต่อการปวดไมเกรนมาก แต่ก็ยังไม่อยากกินยา พอเอาข้าวของขึ้นรถแล้ว ต่างคนก็หาที่เหมาะๆของตัวเอง เราก็นั่งคู่กะอุ้ย แล้วเบาะที่เรานั่งดับปรับไม่ได้ด้วยสิ ต้องนั่งตัวแข็งทื่อตลอดทางเลย ตอนแวะเอาของไปให้เด็กนักเรียนที่ รร ปรางคล้า เห็นอาจารย์พูดว่าทาง รร ก็มีไอติมมาเลี้ยงขอบคุณพวกเราด้วย แต่เด็กมารอต้อนรับแล้วอากาศร้อน ก็เลยขอชิมกันก่อน 555 เด็กหนอเด็ก พอได้ของที่นำไปให้เด็กๆก็ดีใจกันนะ หลังจากได้บุญกันถ้วนหน้าแล้ว พวกเราก็ไปแวะทานข้าวกลางวันกันก่อน แล้วก็เดินทางไปจนถึงที่พัก เริ่มปวดไมเกรมมากขึ้นตามสภาพอากาศที่ร้อนจัดขึ้น หลังจากเช็กอินเสร็จแล้วก็หอบหิ้วกระเป๋าเข้าบ้านพักอ่ะ พวกผู้ใหญ่ส่วนมากก็จะพากันพักที่โรงแรม มีแต่พวกเด็กๆนี่แหล่ะที่พักกันตามบ้าน พอถึงบ้านปุ๊บยังไม่ทันเก็บของเลย ชาวแก๊งส์ก็พากันตั้งวงเล่นไพ่ซะแล้ว ก็มีน้องอร น้องเดียร์ อ้อย อุ้ย โข่ง พจน์ ต้อม กุ้ง เราเล่นไม่เป็นหรอก ก็กินยาไปเม็ดนึงแล้วก็เอนตัวลงบนเก้าอี้ดูคนอื่นเล่นไพ่กัน แล้วเราหลับไป ระหว่างที่เรานอนพัก คนอื่นก็ทั้งพากันเล่นไพ่กับเดินเล่นไปรอบๆบริเวณ อากาศร้อนอย่างนี้เราไม่เอาด้วยหรอก พอตื่นมาก็ยังไม่หายปวดหัวเลยอ่ะ แต่ได้เวลาต้องทำกิจกรรมร่วมกันแล้ว ก็มีการละเล่นสามด่านอ่ะ ด่านแรกก็จะเป็นการโยนลูกโป่งที่ใส่น้ำซะบวมเป่งข้ามผ้าที่กั้นไม่ให้มองเห็นฝั่งตรงข้าม ด่านนี้มันจะฮาตรงที่บางคนรับลูกโป่งไม่ได้หรือรับได้แต่ลูกโป่งแตกน้ำกระจายเต็มหน้านี่แหล่ะ จากนั้นก็ไปด่านที่สอง คือเดินสามขาโดยให้คนกลางเอาขันน้ำไว้บนหัว แล้วก็ไปเทใส่ขวด โดยจับเวลาว่าทีมสีอะไรจะเทน้ำได้มากกว่ากันและทำเวลาได้เร็วกว่ากัน เออลืมบอกไปว่าเราอยู่สีแดงอ่ะ พอมาด่านสุดท้ายก็เป็นอักษรมรณะ (เราตั้งชื่อเกมส์เองแหล่ะ) วิธีเล่นก็คือ จะเอาสองทีมมายืนสลับกันเป็นวงกลม แล้วนับเลขเรียงกัน ตั้งแต่หนึ่งถึงสามจำนวน เช่น คนแรกอาจนับ หนึ่ง สอง แล้วคนที่สองอาจนับ สาม คนต่อไปก็อาจนับ สี่ ห้า หก โดยนับวนไปเรื่อย ใครที่นับลงเลขยี่สิบ ก็จะโดนแจ๊กพ็อตไป เล่นไปสองสามรอบแล้ว เราก็ไม่โดนซะที คิดว่าจะรอด แต่สุดท้ายก็นับเลขยี่สิบจนได้ มีคนที่โดนแจ๊กพ๊อตกันหลายคน จากนั้นก็มาจับฉลากกันว่าใครจะได้อะไรต่อไป เราจับได้คำว่าน้ำ บางคนก็ได้คำว่าน้ำบวกแป้ง วิธีเล่นต่อไปก็คือ จะให้ฝ่ายตรงข้ามมาทำโทษเช่นใครได้น้ำบวกแป้ง ก็จะต้องไปนั่งอยู่ใต้ลูกโป่งที่กรอกน้ำไว้ แล้วทีมตรงข้ามก็จะมาทิ่มลูกโป่งให้เปียกรด จากนั้นก็จะไปจิ้มลูกโป่งใส่แป้งข้างในให้แตกใส่ ใครมันคนคิดเกมส์นี่ล่ะเนี่ย เราจับได้น้ำใช่ป่ะ ที่มตรงข้ามก็พยายามจะเข้ามาล็อกตัว แล้วอีกคนก็จะมาจิ้มให้ลูกโป่งแตกใส่ แต่เราดิ้นหนี ก็เลยโดนน้ำแค่นิดหน่อยอ่ะ เล่นเกมส์จนครบทุกด่าน ทุกสีกันแล้ว ก็มารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อนัดเวลาทานข้าวตอนเย็นอีกครั้ง เราก็กลับบ้านไปซัดยากแก้ปวดไปเกรนอีกเม็ด แล้วก็นอนต่อ อากาศมันร้อนอ่ะ แล้วห้องเราแอร์ก็ดันไม่เย็นอีก มันก็หลับๆตื่นๆ รู้สึกเพลียๆอ่ะ ไม่ค่อยสบายตัวเลย ทีนี้ได้เวลานัดแล้ว พวกสาวๆ เค้าก็ไปกันแล้ว เหลือแต่พวกหนุ่มๆ เราเริ่มมึนมากขึ้นคงเป็นเพราะยาออกฤทธิ์บวกกะหิวข้าวด้วยแหล่ะ ไปถึงแขนขาก็เริ่มสั่น ลุกไปตักข้าวไม่ไหวแน่ๆ เห็นกุ้งนั่งจองที่ไว้ให้พวกเราอยู่แล้ว เราก็เลยไปนั่งข้างๆกุ้ง "กุ้งเราไม่ไหวอ่ะ ไม่มีแรงไปตักข้าว ขอกินจานเดียวกะกุ้งเลยนะ" จากนั้นก็เริ่มมีแรงขึ้น ก็เลยลุกไปตักข้าวมากินเอง แรงยังไม่กลับมาเลย พจน์ก็เรียกกุ้งให้ขึ้นไปร้องเพลง กุ้งก็ไม่สนใจ พจน์ก็เรียกเราขึ้นไปมั่ง ทีนี้พวกผู้ใหญ่เค้าก็อยากให้เราไปร้อง เอาว่ะ ร้องก็ร้อง คาราโอเกะบนเวทีก็เป็นแค่ดนตรีหยาบๆแล้วก็มีอิเล็กโทนอีกหนึ่งตัว เราเลือกเพลง เหตุเกิดจากความเหงา มาร้อง เหอ เหอ ขึ้นไม่ถูกอ่ะ คร่อมจังหวะอีก ระบบเสียงแย่อ่ะ ไม่ได้ยินเสียงตัวเองเลย ไม่ค่อยสบายด้วยแหล่ะ ระบบประสาทการรับรู้ทำงานไม่เต็มที่ เราก็ลองอุดหูข้างนึง เพื่อฟังเสียงตัวเอง แต่ก็ไม่ช่วยอะไรเลย แย่อ่ะ แทบไม่มีแรงจะยืนจะร้อง แล้วยังร้องเพี้ยนอีก โอ้ อับอายมาก จบเพลงรีบลงจากเวทีเลยอ่ะ ระหว่างนั้นก็จะมีคนผลัดเปลี่ยนกันขึ้นไปร้อง แล้วก็มีพวกน้องอร น้องเดียร์ อ้อย ออกมาแสดง ท่าทางพวกผู้ใหญ่เค้าจะถูกใจกัน ชมกันใหญ่เลยว่าแสดงน่ารัก พอเสร็จสิ้นการแสดง การเล่นเกมส์ เรากับอุ้ยก็กลับบ้านมานอนก่อน ก็มีพวกกุ้งที่ยังพากันเต้นพากันร้องต่อ มาถึงบ้านเราก็หลับสนิท มาตื่นอีกทีก็เป็นตอนที่พวกกุ้งกลับมาบ้าน ก็เหมือนเดิมอ่ะตั้งวงเล่นไพ่ เล่นกันคนละห้าบาท คราวนี้ก็มีเอ๋มาร่วมวงด้วย เราก็ลงไปนั่งดูเค้าเล่น กุ้งนี่มันฮาจริง เสียงดังเล่นบริเวณรอบข้างแถวนั้นเลย แต่ดีที่เป็นพวกเราทั้งนั้นก็เลยไม่เป็นไร เค้าก็มีตั้งวงเล่นไพ่กันหลายบ้านหลายวงนะ แต่บ้านเรานี่เสียงสุดยอด พี่เป็ดเข้ามาแซวว่าที่เสียงดังนี่มันเสียงเหรียญหล่นนี่เอง วงอื่นเค้าเล่นกันเป็นร้อย ไอ้วงนี่เล่นกันทีละห้าบาท 555 พอถึงตีหนึ่งเราไม่ไหวแล้วก็เลยขึ้นไปนอนก่อน แต่ก็หลับๆตื่นๆ เพราะเสียงกุ้งดังลั่นทั้งคืน ตื่นเช้ามาพวกเราก็ตามๆกันไปกินข้าว แล้วได้เวลาส่วนตัวซะที ก็พากันไปเล่นพวกกีฬา extreme ต่างๆ ท่าทางคนคุมแต่ละฐานคงไม่เคยเจอพวกแสบๆอย่างพวกเรา แล้วพวกเราก็ฮาๆ ดูท่าทางเค้าก็สนุกกับพวกเราไปด้วย เล่นกันมันส์มาก แต่ละคนเล่นไพ่กันมาทั้งคืน พอได้เล่น อะดรีนาลีนมันแล่นทั่วร่างก็เลยไม่รู้สึกง่วงอะไรมั้ง เล่นแป๊บเดียวก็ได้เวลาเช็คเอาท์กลับบ้านแล้ว หลังจากเก็บของอะไรขึ้นรถแล้วแต่ละคนก็หลับเป็นตายเลย มาเที่ยวครั้งนี้ก็สนุกดีนะ เหมือนเป็นการสลายพฤติกรรมไปด้วย บางคนที่เรารู้สึกไม่ดี ตอนนี้ก็สนิทใจมากขึ้น แต่คงมีแค่บางคนที่เห็นทีไรอยากเอาส้น...กระแทกหน้ามันจัง วันนี้ก็นั่งดูรูป นั่งขำกันทั้งแผนก ท่าทางกลุ่มพวกเรายังอารมณ์ค้างอยู่ เลยนัดกันว่าจะไปเล่น extreme กันอีก หาที่เล่นแถวๆกรุงเทพนี่แหล่ะ ^^

หาเพื่อนร่วมวง

Tue, 18 Mar 2008 21:42 EST

ตอนนี้กำลังตามหาเพื่อนร่วมวง เพื่อทำเพลงเสนอค่ายอย่างเดียว! ยังขาดมือกีต้าร์ มือเบส และมือกลอง จะเล่นแนว เดอะ ซัน, หิน เหล็ก ไฟ, Creed, Alterbridge, Nickelback ถ้าใครชอบแนวนี้ สามารถคิดงานเองได้ ก็ลองมาพูดคุยกันดูนะครับ

KTC - It's real

Sat, 19 Jan 2008 07:49 EST

ตั้งแต่ได้ดูโฆษณาตัวใหม่ของ KTC ครั้งแรกก็รู้สึกชอบเลยอ่ะ น่ารักดี เพลงก็ติดหูดีนะ แต่เนื้อร้องฟังดูเก่าๆไงไม่รู้ น่าจะเป็นเพลงลูกทุ่งหรือลูกกรุงที่เอามา arrange ใหม่แน่เลย ก็เลยลองหาข้อมูลดู ถึงได้รู้ว่าเพลงนี้ชื่อว่า รักไม่รู้ดับ เป็นเพลงของ สุนทราภรณ์ ซึ่งก่อนหน้านี้ก็มีคนเอามาร้องหลายคนเหมือนกัน อริสมันต์, เบิร์ด ธงไชย, นันทิดา เพลงเวอร์ชันอื่นยังไม่เคยฟังอ่ะ แต่ชอบเวอร์ชั่นนี้ คนร้องชื่อว่า พิว โชติรส หน้าตาเป็นไงไม่รู้ แต่เสียงอ้อนดีอ่ะ ส่วนหนึ่งที่ชอบก็เป็นเพราะหนังโฆษณาด้วยแหล่ะ รักไม่รู้ดับ สุนทราภรณ์ - สมศักดิ์ เทพานนท์ ดนตรี 4 Bars..2...3... 4.. ถึงจะสิ้น วิญญาณกี่ครั้ง ฉันก็ยัง รักเธอฝังใจ แม้จะสิ้น ดวงจันทร์ไฉไล ไม่เป็นไร เพราะยังมีเธอ ฟ้าจะมืด จะมัวช่างฟ้า ขอให้มี สายตาหวานละเมอ ถึงจะสิ้น แผ่นดินนะเธอ ให้ได้เจอ ยิ้มเธอชื่นใจ ไม่ได้ชิด ก็ขอเพียงได้ชม ไม่ได้สม ไม่เห็นแคร์อะไร ขอให้ได้รัก ข้างเดียวเอาไว้ ไม่เช่นนั้น ใจฉันคงหลุดลอย ถึงโลกแตก แหลกลาญสิบครั้ง ฉันก็ยัง หวังใจรอคอย แม้นจะสิ้น วิญญาณเลื่อนลอย ก็จะคอย พบเธอชาติอื่นเอย ดนตรี 8 Bars..6...7... 8.. ไม่ได้ชิด ก็ขอเพียงได้ชม ไม่ได้สม ไม่เห็นแคร์อะไร ขอให้ได้รัก ข้างเดียวเอาไว้ ไม่เช่นนั้น ใจฉันคงหลุดลอย ถึงโลกแตก แหลกลาญสิบครั้ง ฉันก็ยัง หวังใจรอคอย แม้นจะสิ้น วิญญาณเลื่อนลอย ก็จะคอย พบเธอชาติอื่นเอย...

I'm ready!

Wed, 16 Jan 2008 20:59 EST

hey~hey

I'm ready to receive all good things to my life, come on

Happy New Year

Tue, 01 Jan 2008 04:00 EST

The Perfect Kiss

Thu, 06 Dec 2007 22:55 EST

The Perfect Kiss
The perfect kiss starts out slow and escalates as you become more involved. Each stage of the kiss has its own beginning and end. It flows, it doesn't start and stop abruptly. Perfect kisses go slow. Enjoy the kisses, it will be one of the most pleasurable experiences you will ever have. Kissing should be gentle and easy. Caress her face or give a gentle hug. Kissing gently and slowly, so light that your lips barely feel like they're there. Touch her face, hold it in your hands ever so gently and feel the passion. His lips brush against yours, lingering long enough to stir your soul. Like Sleeping Beauty, you are awakened by love.

How to kiss

When your lips meet, keep them slightly parted and press gently against his lips. Tilt your head slightly to one side, so your noses won't get in the way

What do you do next? It depends. If it's just a little kiss, a peck on the lips, move away but (this is very important) don't move away all of a sudden, as if you were disgusted by his kiss! Just move away slowly, maybe while still holding hands, and looking in his eyes.

Butterfly Kiss - With your faces less than a breath away, open and close your eyelids against your partners. If done correctly, the fluttering sensation will match the one in your heart.

Freeze Kiss (or Melt Kiss) - Experiment with this fun kiss. Put a small piece of ice in your mouth, then open mouth and kiss your partner, passing them the ice with your tongue. It's an erotic and sensual french kiss with a twist of cold.

Foot Kiss - An erotic and romantic gesture. It may tickle, but relax and enjoy it! To give a toe kiss by gently suck the toes and then lightly kissing the foot. It helps to gently massage the base of the foot while performing the kiss

French Kiss - The kiss involving the tongue. Some call this the "Soul Kiss" because the life and soul are thought to pass through the mouth's breath in the exchange across tongues. Surprisingly, the French call this "The English Kiss".

Forehead Kiss - The "motherly" kiss or "just friends" kiss. The forehead kiss can be a comforting kiss to anyone. Simply brush your lips lightly across the crown of their head.

Hand Kiss - Gently raise her hand to your lips. Lightly brush your lips across the top of her hand. Historically this kiss was performed with a bow, which showed deference to a lady

Tongue Sucking - A variation of the French kiss. During an open-mouth kiss gently suck on your partner's tongue (not too hard because it may hurt). Very sexy

Trickle Kiss - Take a sip of a favourite drink and trickle it slowly into partner's mouth while kissing

Sip Kiss - Take a small sip of your favorite drink. Leaving a little bit of it on your lips, kiss your partner. It is a unique way to create a sensual feeling and your partner will enjoy it.

Shoulder Kiss - Simply come from behind, embrace her, and kiss the top of her shoulder. This is a sensual, loving kis

Tiger Kiss - Quietly sneak up behind your partner making sure they do not know what you are going to do. Out of the blue, grab them and gently bite their neck. Make sure to get a few good growls in too. This will surely surprise them.

Quickie Kiss - When you're in a rush. Often the nose gets it rather than the lips

Sip Kiss - Take a small sip of your favorite drink. Leaving a little bit of it on your lips, kiss your partner. It is a unique way to create a sensual feeling and your partner will enjoy it.

Kissing do's and dont's
A sure way to ruin a perfect kiss is with bad breath. Carry around some mints or gum, and have one a few moments before you kiss. Offer him one too. Avoid spicy foods, garlic and onions just before. Or at least make sure you're both eating spicy food, so neither will notice. Non-smokers hate kissing a smoker! It's as gross as kissing an ashtray! You might be nervous, but don't giggle during or after you kiss. The other person won't understand it's nervous laughter. He'll think that you were laughing at him

My music

Sun, 02 Dec 2007 08:30 EST

Hey guys!

I always and prefer to update my new songs at myspace, you can check it out at http://www.myspace.com/puivoice

เนื้อเพลง : Friends

Tue, 27 Nov 2007 22:57 EST

     วันนี้พอจะมีเวลาว่าง ก็เลยเอาเนื้อเพลงที่ผมส่งเข้าประกวดมาให้ดูกัน ส่วนเสียงร้องไกด์ขอไม่ลงให้ฟังนะครับ คือที่ผ่านมานอนน้อยมาหลายเดือน แล้วไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย เสียงร้องก็เลยค่อนข้างแย่ครับ เอาเป็นว่าคลิกที่ไฟล์วีดีโอ แล้วลองร้องคลอตามไปละกัน
เขียนตอนแรกเนื้อหามันไปคล้ายกับเพลงรักเธอเสมอ แก้ใหม่ก็ไปคล้ายกับเพลงเล่าสู่กันฟัง สุดท้ายก็ได้มาอย่างที่ให้ดูกันนี่แหล่ะครับ

Concept :
1. ความผูกพันและมิตรภาพที่ยั่งยืนระหว่างเพื่อน

2. ตั้งใจว่าจะเขียนโดยไม่ใช้คำว่า จับมือ กอดคอ โอบไหล่ หกล้ม ฉุดดึง สู้ ท้อแท้ อ่อนแอ บุกลุย ฝ่าฟัน อันตราย ทุกข์ สุข เพื่อนเอ๋ย เพื่อนเอย ฯลฯ เพราะเพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเพื่อนใช้คำพวกนี้บ่อยแล้ว และถ้ายังใช้คำพวกนี้อยู่ ก็ยิ่งจะทำให้เพลงเชยและฟังดูเลี่ยนมากไป

3. จะไม่ใช้คำว่านาย แทนความหมายของคำว่าเพื่อน เพราะบ่งบอกเพศค่อนข้างชัดเจนว่าเพื่อนที่เป็นผู้ชายด้วยกัน จะใช้คำว่าเธอแทน เพราะรู้สึกว่าเป็นคำที่กลางๆ ไม่ระบุเพศของเพื่อน อาจเป็นเพศเดียวกันหรือต่างเพศก็ได้

4. ท่อนเริ่มต้นและท่อนสุดท้ายของเพลงจะบรรเลงด้วยเปียโน ให้ความรู้สึกที่ว่าตอนนี้เพื่อนได้จากไปไกลและก็นานแล้ว เลยตั้งใจจะเล่าในส่วนเริ่มต้นเพลงว่าเป็นเหตุการณ์ ณ ตอนนี้เพื่อเป็นจุดเริ่มต้นย้อนไปสู่ที่มาที่ไปของเรื่องราวทั้งหมด และในท่อนสุดท้ายซึ่งเป็นท่อนที่คลี่คลายก็เล่าสรุปเรื่องราวทั้งหมด ในส่วนของการเล่าเรื่อง ส่วนแรกก็จะเล่าที่มาของเรื่องราว จนถึงการถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของเพื่อนหลังจากที่ได้แยกทางกันไปแล้ว ซึ่งเป็นส่วนของท่อน hook ท่อนแรก (before) ทีนี้พอมา hook อีกครั้งก็เล่าเกี่ยวกับตัวเองและความเป็นไปในปัจจุบัน (after) ให้อีกฝ่ายได้รับรู้บ้าง

5. เล่าเรื่องว่าอยู่ห่างไกลกับเพื่อนแต่ยังคงมีความรู้สึกดีดี มีความห่วงใยให้เพื่อนอยู่เสมอ โดยเนื้อเรื่องอาจตีความหมายได้สองอย่าง คือเพื่อนจากกันไปไกลมากโดยไม่สามารถติดต่อกันได้ กับ เพื่อนได้ตายจากกันไปแล้ว

6. ต้องการเขียนโดยใช้คำล้อกันไปมา เช่น ใดใด เดิมเดิม ดีดี ดังดัง เป็นต้น

Friends
A   แม้ ว่าวันคืน พ้นผ่าน แม้ว่าห่างกัน แค่ไหน...
   ก็ยังคงรับ รู้ เธอไม่จากไปไหน ใจยังมีแต่เธออยู่เสมอ...
   ยังไม่เคย เก่า กับเรื่องราว ที่เราได้เคยผูกพัน...

B1   ไม่ต้องมีคำ บรรยายใดใด ร้อนหนาวแค่ไหนเราก็ไม่หวั่น
   เริ่มต้นกันมาก่อนวันนี้ มีหนึ่งจุดหมายคือความฝัน ถึงแม้ว่าเราต่างกันแค่ไหน

B2   แค่ขอมีเพียงเธอคนเดิมเดิม ไม่คิดเพิ่มเติมจะมีใครใหม่ ให้มากมาย
   ตั้งแต่จากกันไปวันนั้น ยิ่งเนิ่นนานวันยิ่งใจหาย   เธอเปลี่ยนไปไหมฉันอยากจะรู้    โว้....โว...

H1   หากเจอกันวันไหน เธอจะจำฉันได้ไหม จะทักทายพูดคุยกันหรือเปล่า
   ยังเป็นเธอคนเดิมก่อนนั้น หรือว่าจะเปลี่ยนผัน ยังเป็นเพื่อนกันไม่เปลี่ยนไป

H2   จากกันไปนานแล้ว ห่างไกลกันจนสุดฟ้า คิดถึงเธอน้ำตามันก็ไหล
   ไม่เคยรู้ว่าเธออยู่ไหน ส่งข่าวมาได้ไหม แล้วซักวันฉัน จะไปหา       โห....

B3   และเก็บในใจแต่สิ่งดีดี เพราะรู้วันนี้คงไม่มีเธอ คืนกลับมา
   เรื่องราวที่มันผ่านเลยนั้น ยังคงชัดเจนถึงแม้ว่า จะหลับตาลงอีกสักกี่ครั้ง มิตรภาพจะนิรันดร์

(ดนตรี)

H3   หากเจอกันวันไหน เธอจะจำฉันได้ไหม ฉันไม่เคยเปลี่ยนไปยังเหมือนเก่า
   ยังห่วงเธอไม่ว่าอยู่ไหน แดดลมฝนแรงไหม หรืออยู่ที่ไหนไม่ต่างกัน

ซ้ำ    H2       โห...โฮ้...

B4   แค่เพียงตะโกนให้มันดังดัง ทุกครั้งทุกคราที่คิดถึงเธอ เกินห้ามใจ
   เราต่างเคยมีทั้งรอยยิ้ม ต่างเคยยินดีและร้องไห้ พอห่างกันไปแล้วใจก็หวิว

B5   ผิดถูกดีเลวก็ลุยกันมา ฉันขอสัญญา คำเดิมเรื่อยไป
   ต่อให้เจอคนอีกหลากหลาย เจอใครต่อใครดีแค่ไหน ไม่เคยลืมเธอไปจากใจฉัน

C   วันวานที่ผ่านเลยไป หลงเหลือไว้เพียงแค่ความทรงจำ
   สิ่งที่เคยมีในคราวนั้น เรื่องราวดีดีเธอกับฉัน จะคอยเติมใจในยามคิดถึง
   แค่อยากจะบอกให้เธอได้รู้ ว่าตอนนี้ใจฉันคิดยังไง คิดถึงเธอ คิดถึงเธอ คิดถึงเธอ
   ไม่รู้ว่าเธอได้ยินบ้างไหม       หา...

November 02, My Birthday

Sat, 03 Nov 2007 01:18 EST

วันศุกร์ที่ 2 พ.ย. ตื่นเช้ามา ก็ได้รับ msg อวยพรวันเกิดจากพี่อ้อมและโอ กำลังออกจากบ้านไปออฟฟิศ ก็ได้จากกี แล้วก็มีจากของบี๋น้อย พี่อ๋อย และก็เดือน

ตอนเช้าก็ไปใส่บาตรมา พอตกน้องๆก็พยายามทำเซอร์ไพรส์กัน แต่เราก็จับได้ซะก่อน ขอบคุณน้องเดียร์ที่แม้ไม่สบายก็ยังพยายามมาในช่วงบ่าย พร้อมกับเค้กก้อนโต ขอบคุณผู้สมรู้ร่วมคิดกับแผนการครั้งนี้ น้องอร น้องโทน ปาล์ม อ้อย กุ้ง และก็ทุกคนๆที่หลังจากรู้ว่าเป็นวันเกิดของเราก็ร่วมมาอวยพรด้วย

ขอบคุณทุกๆคนที่ให้ความสำคัญกับวันนี้