“İktisat teorisi, istatistik, matematik ve enformasyonun gerçek sentezi olan çalışmasıyla Profesör Haydar Baş’a da bir Nobel ödülü gerekecektir. Bunda milli sistemi ve modeli mühim rol oynayacaktır.”
Prof.Dr. Goulnur BALTONOVA
Kazan Devlet Üniversitesi
Milli Ekonomi Modeli, insanın sınırlı ihtiyaçlarının sınırsız kaynaklardan karşılanması ilmi; ve yine ülkelerin gerektiğinde her türlü mal ve hizmeti üretebilme gücüne sahip olmasının yanı sıra iç ve dış harcamalarını borçlanmadan temin edebilmesinin formülüdür. Bu yönüyle Milli Ekonomi Modeli, ülkelerin ve milletlerin kalkınmasının ve ekonomik bağımsızlığının tek yoludur.
Eseri okumak için : Milli Ekonomi Modeli tezini online olarak okumak için
tıklayınız.
Akademisyenler : Tezi değerlendiren akademisyenlerin tebliğlerini okumak için
tıklayınız.
Sosyal Devlet / Milli Devlet’in “vatandaşlık maaşı projesi” başta olmak üzere ve Sosyal Devlet projeleriyle bizim yapmak istediğimiz, “millet için devlet” anlayışının yeniden hayata geçirilmesidir.
Milli Devleti, diğer sistemlerle kıyaslanamayacak kadar farklı bir noktaya taşıyan, tezin gayesine ve merkezine insanın konulmasıdır. Bu tez, Türk medeniyetinin bütün insanlığa hediyesidir.
Eseri okumak için : Sosyal Devlet Milli Devlet tezini online olarak okumak için
tıklayınız.
Akademisyenler : Tezi değerlendiren akademisyenlerin tebliğlerini okumak için
tıklayınız. (((
BTP’ nin TARİHİ MİSYONU ))) -Türkiye;
-Ekonomik çıkar çatışmalarının sınır ülkesi;
-İdeolojik çatışmaların tampon bölgesi;
-Doğu ve Batı kültürlerinin fay hattı üzerinde, bu kırılma noktalarının tam ortasında yer almaktadır.
Doğu Bloku’nun çökmesi sonucu ideolojik çatışma, büyük ölçüde ortadan kalktı ama ekonomik çıkar çatışmaları bütün dünyayı da içine alacak şekilde genişledi. Dinsel ve etnik çatışmalar, ekonomik çıkar çatışmasının güdümünde daha da keskinleştirildi.
Geçmişte Türk Milleti, kendisini yükselten ve yücelten tarihi misyonuna sahip çıktığı dönemlerde dünyaya hükmetmiş; insanlığa adaleti, insan haklarını, ilmi, teknolojiyi ve medeniyeti öğretmiştir. 1700’lü yıllarda başlayan duraklama dönemiyle birlikte milletimiz ideolojik ve etnik entrikalar sonucunda her cepheden hücumlara maruz kalmıştır. I.Dünya Harbinde yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalan milletimiz, İstiklal Savaşı’yla bir ölüm kalım mücadelesi vermiştir. Bu sıcak savaşlar, aslında asırlar boyu sinsi bir şekilde yürütülen siyasal, kültürel, sosyal faaliyetlerin bir sonucu idi.
Neticede İstiklal Savaşı’nda bu millet, Büyük Önder Atatürk’ün öncülüğünde Kuvayı Milliye ruhuyla kendine dönmüştür. Milli iradenin, tecelli ettiği, bir Türkiye Cumhuriyeti Devleti kurulmuş ve özgürlük mücadelesi veren ülkelere örnek olmuştur. Türk milleti, bir yok oluş olan Sevr Antlaşmasının dayattığı şartları kabul etmemiş Lozan Antlaşması ile özgür ve bağımsız bir devlet olduğunu kabul ettirmiştir.
Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana, çeşitli sahalarda kalkınma plan ve projeleri uygulanmıştır. Kısmi sonuçlar alınmışsa da amaçlanan çağdaş medeniyet seviyesine ulaşılamamıştır. Bunun başlıca sebebi, milli kimlik ve bağımsızlık iradesinin 1938’den sonra büyük ölçüde yitirilmesidir. Oluşturulan yapay gerilimler, ülke insanının enerjisini tüketmiş, kalkınmayı sekteye uğratmıştır.
Bu Badireden Çıkış Yolu:
Sorunların Çözümünde Yaklaşım Tarzımız
Önce insan diyoruz. Çözümler insana hizmete yönelik olmalıdır. İnsanın kendi yararına kazanılması ve çalışmaların bu yönde yapılması gerektiğine inanıyoruz. Her meselenin çözümünü kendi şartları ve disiplini içinde aramak lazımdır.
Her problemin çözümünde bilgi, beceri, plan ve programın yanında iyi niyet, samimiyet, dürüstlük, saygı ve insan sevgisinin asıl olduğuna inanıyoruz.
Bugün Gelinen Durum:
Sorunların tesbiti ve çözümünde demokratik-hukuk devleti ilkesi esas alınmalıdır.
Bu bağlamda Türkiye’nin siyasi, sosyal, kültürel, ekonomik vb. sorunları analiz edildiğinde en başta gelen tehdit ve tehlikenin milli bütünlüğümüze yönelik olduğunu görüyoruz.
Türkiye’ye karşı adeta ikinci bir Sevr projesi dayatılmaktadır. Bu tehlike ve tehditler Cumhuriyet’in kuruluşunda da aynıyla yaşanmış M. Kemal Atatürk de bizzat ‘dahili ve harici düşmanların’ olacağından bahsetmiştir. Bugün sanki tarih tekerrür ediyor gibi aynı tehlikeli gelişmeler yaşanıyor. Bu olumsuz gelişmeleri insanımızın ve milletimizin geleceği açısından tehlikeli buluyor ve tedbir alınması gerektiğine istiyoruz.
-Türkiye’nin şu andaki genel gidişatının bir olumsuzluklar portresi oluşturduğu ve bir meseleler yumağı haline geldiği gözden kaçırılmamalıdır.
-Uzun zamandan beri ülkemizde temel sıkıntılar giderek ağırlaşmakta ve kangrenleşmektedir.
-Terör, dış odakların siyasallaştırma çabalarıyla bölücülük noktasına yaklaşmaktadır.
-Enflasyon, yolsuzluklar, israf; plansız ve dengesiz icraatlar ekonomimizin kara deliklerini oluşturmaktadır.
-Dış odakların kışkırtması sonucu iç barış, birlik ve bütünlüğümüz ciddi tehdit altındadır.
-Pahalılık, işsizlik ve yoksulluk artmakta, eğitim, adalet, sağlık kurumları fonksiyonlarını sağlıklı bir biçimde yerine getirememektedir.
-İnsanımızın kendine güveni azalmakta, ahlaki değerler çöküntüye uğramakta, inkültürasyon faaliyetleri milli kimliği yok etmektedir.
-Ümitsizlik, güvensizlik had safhaya çıkmıştır.
-Yanlış politikalar, Türkiye’ye sürekli bir şekilde içte ve dışta itibar kaybettirmektedir.
-Küreselleşme ve AB süreciyle ülkemize adeta yeni bir Sevr dayatılmaktadır.
Bu kötü şartlar, bütün bu sıkıntıların üstesinden gelecek yeni ve sağlam bir siyasi yapılanmayı şart koşmaktadır.
Şüphesiz ki Türkiye Cumhuriyeti Devleti, vatanıyla milletiyle bölünmez bir bütündür.
Bayrağı ve sancağı ile, askeriyle, siviliyle; milli ve manevi değerleriyle ülkemizin toprak bütünlüğünün hassasiyetle korunması ve bundan taviz verilmemesi gerektiğine inanıyoruz. Ancak günümüzde ülkemiz siyasi, kültürel ve ekonomik kuşatma altına alınmış durumdadır. Türkiye adeta diz üstüne çökertilmek istenmekte ve bağımsızlığı tehdit edilmektedir.
Bugün içinde bulunduğumuz şartlarda, Misak-ı Milli sınırları içinde yeniden bir Kuvay-ı Milliye ruhuna muhtacız. Kurtuluş Savaşı’nda olduğu gibi bugün de Kuvay-ı Milliye’nin bütün milletin katılması gereken milli bir görev ve bir vatanseverlik olduğunu düşünüyoruz.
Türkiye’nin karşı karşıya bulunduğu tehdit ve tehlikeler karşısında, kronik hale gelmiş problemler ve bütün bunlara karşı alınacak tedbirler ve getirilecek çözümler için ülkemizin bütün kurum ve kuruluşlarının, her vatandaşımızın birlik beraberlik içinde hareket etmesi bir zarurettir. Millet olarak en önemli meselemizin, birlik ve bütünlüğümüzün korunması olduğuna ve bütün problemlerin bu şuurla çözülmesi gerektiğine inanıyoruz.
Esasen bu husus, her türlü şahsi mülahaza ve siyasi menfaatin üzerinde tutularak ülkenin tamamında ulusal bir uzlaşma sağlanması, arzu edilen bir durumdur.
TUNALIM…
Prof. Dr. HAYDAR BAŞ
- Summary - Baku, 2006
Arranged and compiled by:
R.R. Kuliyev, Doctor of Economics
D.A. Veliyev, Doctor Candidate of Economics
The summary is compiled on the basis of the speech delivered by Haydar Baş at the 1st International Congress (Istanbul, November 26-27, 2005), dedicated to presentation of the said book.
Contents :
- Mechanisms of Exploitation 5
- The Impact of Globalization on Economic Independence of the Republic of Turkey 7
- Need for a New Development Model 11
SECTION II.
- Basic Provisions of the National Economic Model 14
- Human Needs and Resources 14
- The Human Factor 15
- The Problem of Deflation 15
- Demand and Supply 16
- Money and its Basic Functions 19
- Employment 22
- The Welfare State in the National Economic Model 24
- Financial (Taxation) Policy 25
- Money Supply and Seigniorage 28
- Interest and Derivative Money 33
- Some Common Problems 41
- Resources and Population Growth 45
- The Exchange Rate Policy 46
- Foreign Trade Policy 48
- Colonialism in Action 49
- Conclusion 51
SECTION I.
Globalization and National Economic Independence
This model is not an alternative to the capitalist model, since there cannot be any alternative to the flawed model. Prof. Ata Selçuk
It is not a secret for everyone that natural process of globalization in today's world is used by global forces to exploit national resources of underdeveloped and developing countries and enforce in all spheres those global forces’ control over these countries. In other words, by playing globalization the industrial powers wish to take hold of the entire world and subject the resources of underdeveloped and developing world to their interests.
Today the capitalist economic models apply the barbarous “rule of suppression of the weak by the strong”, and it is described as “natural selection”. Economic systems, which to some extent have turned into imperialistic exploitation, care just in theory about well-being of nations and development of countries.
We live the period of a new war when weapons do not talk. Its objective is to force countries to pursue a policy of diplomatic, social, economic, cultural and other concessions, so that countries could be brought under a yoke of powers, which grant loans with the purpose of establishing debt bondage.
We live in the world, where day after day economic independence becomes more and more vital condition for independence of states.
At the same time, nowadays when in terms of economics country borders became of no importance, the powers which own the global world try to invalidate the significance of such categories as “nation” and “state”, which are very important ideas for underdeveloped and developing countries. The 21st century is the time when the idea of National Sovereignty has undergone changes. The following is interpretation of this concept by John Naisbitt, one of the ideologists of globalization:
“We see that by splitting up into independent and small divisions big companies can operate more efficient. The same is true for countries. If we create a world with single common market, then the parts of this world should be small.”
Mechanisms of Exploitation
A. Foreign Aid
The policy of rendering "foreign aid", which emerged after the World War II, has found its place with aspirations of underdeveloped countries to develop.
However, underdeveloped countries having tied their development activities to external capital follow everything that is required for this foreign capital to come into country. The “abandonment of national rights” with the view to secure foreign aid and “acceptance of terms and conditions leading to sell-out of the country” relate to such phenomena.
The new world order after the World War II encourages underdeveloped countries to adopt “development” projects based on external debt. The pressure of debt burden leads to political and social claims on these countries on the ground of reforms in agriculture, production, finance and other fields within the framework of economic development programs.
While the state and population find themselves in debt bondage, all sorts of foreign companies, in addition to interest they receive on loans, make enormous profits by investing into those countries.
However, the main method of profit making for huge capital holders in the global world remains “earning money by means of money”. Avoiding “high-risk and heavy labor cost production”, they prefer such method in particular, while employing alongside with loans speculative financial transactions.
At present, the quantity of money supply with free circulation throughout the world serves the purpose of earning money by means of money, and almost twenty times exceeds the volume of world trade. It is obvious that such quantity of money exerts destructive influence on the economy of underdeveloped countries and creates favorable setting for development of speculative transactions.
B. Transnational Companies
Multinational companies are another method of exploitation in the new world order. Today the joint ownership of 300 transnational companies amounts to 25% of production assets all over the world. Five hundred major companies control 65% of the world trade.
In Turkey there is probably no a single holding company without participation of a multinational company. At the same time, these multinational corporations provide their funds only for a small share of the foreign capital invested, and a considerable part of about 85%–90% is raised from other sources, including those available in capital-importing countries.
The following example is quite enough to show how international companies take advantage of the national and state resources in Turkey: in 1973 foreign companies operating in Turkey owed the country up to 81% of the investment capital, and they secured 96% of these debt by loans borrowed in Turkey itself.
C. Privatization
IMF recommends developing countries, such as Turkey, accept economic programs developed by this organization. However, the objective of these programs is not to stabilize our economy, but to help global capital groups put our country’s markets and resources under their control. This explains why IMF requires privatization of our most strategic and profitable businesses. In addition, “strong state” is a great obstacle to this process.
The demands of global capital from underdeveloped and developing countries in return to granting loans by the World Bank and IMF are not limited only to repayment of principal and interest. They also include execution of difficult “development” programs that lead to elimination of competitive production, including agriculture and cattle breeding, and therefore to miserable life of people in those countries.
These demands were also put forth for Turkey. Lately, farmers in Turkey have found themselves in extremely difficult situation due to the newly adopted laws on sugar, tobacco and other restrictive laws related to agricultural and other products.
Farmers, who have already fallen into the state when they are not able to seed due to elimination of subsidies in form of low-interest loans, fail to compete against imports from developed countries, the farmers of which use protection of their own states to the fullest. Sugar beet, tobacco, wheat, peaches, figs, apricots and other products, failing to find market even within Turkey, remain with the farmers. The same situation is in cattle breeding.
Within the global economic concept, privatization is an important channel for foreign capital to enter a country. In our country, profitable state enterprises are sold at a price, which is lower than their true value. Among those enterprises are the following: ERDEMIR, PETKIM, POAŞ, TÜPRAŞ, SUMERBANK, KÜMAŞ, ORUS, ET VE BALYK KURUMU, SEK, TOFAŞ, and TURKISH AIRLINES.
Furthermore, without any remorse it is declared that in the issue of privatization it is up to the World Bank to take decisions, but not the Turkish Government.
All this demonstrates as to what extent the interests of the Turkish nation are disrespected, and how by means of privatization implemented under external pressure, the funds of enterprises are wasted.
For example, the company Petrol Ofisi Anonim Şirketi, POAŞ, was sold on March 3, 2000, for USD 260 million. Experts confirmed that to set up a similar company it is necessary to invest USD 8 billion! Those, who acquired POAŞ, paid consideration equal to only ¾ of the cash available on the balance sheet of the acquired company!
In 1998, Türkcell and Telsim received a right to operate mobile telephony for the period of 25 years. Both companies made agreements with the government, each costing USD 500 million. Right after signing these agreements, they collected from citizens the required capital, which they should have paid within 2 years.
Overall, privatization in Turkey led to lay-offs of thousands of workers and trained people.
The Impact of Globalization on Economic Independence of the Republic of Turkey
A. Historic Background
Asian countries, such as Turkey, Russia, China, India, etc. have contributed immensely to development of humankind. In addition, today it is Asia, which is the last resort of the oppressed people all over the world, which is capable of setting them free from the capitalist yoke.
The Republic of Turkey and Turkish nation, with their 5,000-year-old history in total, its period of 1,400-year-old Turko-Islamic civilization and 83-year-old history as a Republic, take up the forefront space at the intersection of Europe and Asia in terms of historic and strategic importance.
From the moment of its origin the Turkish nation in the periods when it accomplished its historic mission, which elevated and glorified it, secured its people with justice and human rights, taught them technology and civilization to the fullest.
Our nation, which faced the hazard of destruction because of political, cultural and social activities that had been carried out with guileful methods over the centuries, as a result of the War of Independence, and owing to the spirit of our National Armed Forces headed by Mustafa Kemal Atatürk, found itself again, won its independence and became an example for people fighting for freedom.
In his opening address at the session of Majlis held on March 1, 1922, Atatürk said the following:
“We cannot think of anything else but only of securing our independence which is the highest priority national objective. Our financial power, which is, in our opinion, an important factor, should be sufficient for achieving this result.
Our country’s resources are sufficient to confidently implement the objectives of our national cause. Despite our poverty, our national power is still ruling our country as it has been until now, and this power will bring us to accomplishment of the stated objective without resorting to any external debt.”
Having liquidated the system of capitulations that had turned the Ottoman Empire into virtually semi-colony of the West, Mustafa Kemal emphasized in particular “economic independence” as a necessary component of national independence. By organizing in 1923 the Economic Congress in Izmir, he tried to bring the nation’s economy back to life. At the Congress, it was decided not to give up on any account the principle of “national independence” and implement development plan in accordance with that principle, since there should be direct connection between national independence and economy capable of standing on its own feet.
During the life of the founder of our state, Atatürk, i.e. before 1938, the plans and many projects of development in various fields were implemented and substantial progress was achieved.
At that period our country, where we applied in economic development our own national model, reached the level at which it could export airplanes to Belgium.
B. Current Situation: New Hazard.
However, after Atatürk the country was exposed again to total political, cultural and economic pressure. Assisted by EU and IMF, the Western states began to implement the “new” SEVRES plan (the Capitulation Treaty of SEVRES, concluded between the Entente countries and Turkey in the beginning of the last century, stipulated the actual dispensation of Ottoman Empire territories), which they could not carry out during Mustafa Kemal’s ruling in Turkey.
Today, when the budget of the Turkish state is under control of international organizations, when our country’s resources and various capabilities are utilized under the grip of IMF and World Bank; when extortionate privatization and sell-out of the state-owned enterprises are put into effect; when international arbitration agreements, laws on behalf of EU do really prevail over the country; Turkey goes through the process of implementing the project of self-disintegration.
To summarize the situation we are in due to globalist manipulations, we can say the following:
1. In our country today the tax revenues are insufficient even to cover interest payments on our internal and external debt.
2. Our country is unable to escape from the vicious circle “high interest rate – foreign currency – debt”.
3. The companies in our country, which earn high profits, such as TELEKOM, PETKIM, TÜPRAŞ, have been privatized for much lower price as compared to their actual value.
4. The quantity of domestic money supply, circulating within the market, is not enough to support economic development. Those forces that oppose covering of the said economic deficit by means of the Central Bank channels, call for filling up the gap by issuing credit money, the so-called plastic cards and checks. Banks using such instruments open new sources of revenue for themselves by applying interest-based mechanism.
5. The state turns to the banks with treasury operations to decrease debt burden. In other words, failure by the state to execute its function with regard to the issue of money is the reason why resources are unjustifiably transferred to banks and global capital forces that make money by means of money.
6. Due to the fact that in Turkey the state does not secure money issue required by the market, the US Central Bank by printing money covers the said deficit in Turkey, and consequently the foreign currency supersedes national one.
The governments, which were in power for many years in our country, transferred the management of Turkish economy to IMF. The statement such as “we shall proceed on our way with IMF” often heard during the pre-election campaigns is one of the basic reasons for the Turkish people’s life full of hardships.
According to a study published on January 4, 1998 in the LOS ANGELES TIME, the situation in 54% of the countries, obtaining loans under terms and conditions of IMF, deteriorated. Economies of 36% of these countries were completely imbalanced.
In accordance with the results of the study done by the World Bank in 1998, Turkey ranks among the 25 countries out of 133 with the most unequal distribution of income.
The Turkish economy in 1999 lived through the biggest decline in all history of the Republic. In the same year, in order to enter into a new agreement to provide financial support to Turkey, IMF announced need to implement so-called reforms in legislature on banks, social security, international arbitration, privatization, etc.
Because of implementing these reforms, the Turkish people went through the process of inevitable impoverishment, while international companies collaborating with local holding companies gained huge profits. With the adoption of these laws, the state suffered damage, and major profitable businesses were sold.
IMF experts recommended increase in tax levies on population to pay off the country’s debt, and thus eliminate the problems facing transnational companies.
The Law on International Arbitration stipulates referring not to Turkish courts in case of disputes and disagreements, but to a “foreign arbitrator”, and opens door to domination of the capitalist order over the country. Having introduced the Law on International Arbitration into the Constitution, the 57th Turkish Government legitimated as well the procedure of retroactive effect of international arbitration.
A dispute between the Mexican people and a US company in 1998 demonstrates why foreign companies try to stipulate opportunity to appeal to international arbitration bypassing the country’s legal system. Ethyl Co., a US company, carried out its operations in Mexico. It discharged chemical wastes into sources of drinking water. Upon request of the affected party, the case was submitted to the Mexican court. However, since the Mexican Government had adopted the Law on Validation of International Arbitration, the case was examined by international arbitrators, who upheld the rights of the company, but not the rights of people whose water was contaminated. International arbitrators made their decision on the ground that the local court processed the case deviating from the framework of the International Arbitration Agreement.
In 2000, IMF demanded that in order to gain access to a line of credit Turkey should fulfill provisions of the “Letter of Additional Intent”, which were more severe than provisions of SEVRES. The provisions accepted by the 57th Turkish Government included privatization of the following companies: Türk Telekom, Makine Kimya Endüstrisi, Tekel, major sugar refineries.
IMF also demanded adoption of the Law on Electric Power Market, the Law on Sugar, the Law on Joint-Stock Companies; termination of subsidies in agriculture, increase in taxes, limitation of support for wheat growers, decrease in grain reserves, increase in salaries of officials by more than 10% per annum. These provisions were implemented in full. It is clear that IMF is not only an international organization which sells money, but also forces upon Turkey and other countries a lot of political, social, and economic concessions in return to granting loans.
Instead of following the path, which will be set forth by us below, the Government considers IMF the only source of funds and ideas and does more damage to our country and our people than does good.
The picture described above reflects the reality of Turkey nowadays. Our country’s external and internal debt totals USD 400 billion. Our economy is under control of IMF. Our production has almost stopped. Agriculture and cattle breeding are in dire condition. Our natural resources have been sold out to foreigners. Such situation is really more ominous than that at the time of War of Independence.
The long-lasting troubles of our country are becoming chronic. Unemployment and poverty are rampant and rising. Education, health-care and justice systems cannot fulfill their functions anymore. Self-confidence of our people is deteriorating, and the enculturation activities destroy our national identity. Feelings of misery and timidity are at their top. Our country is virtually being crushed by political and economic policies of the global forces.
As a reflection of this, the 6th article of the Constitution saying that “sovereignty unconditionally belongs to the nation”, which must be protected by mechanisms and institutions running in Turkey, is surprisingly re-evaluated from a perspective that is different from that set by Atatürk.
Need for a New Development Model
Nations that lost the comprehension of “national state – nation” concept are defenseless against visible or hidden threats. Among those threats are international loans with austere covenants and provisions, political concessions disguised as international aid, and removal of all barriers to foreign investments. The desired outcome of these measures is demolition of independence. It is apparent that in the course of this process there will nobody who will consider the welfare of nation and society.
According to the capitalist concept, “to make a wheel rotate”, i.e. to give opportunity for certain groups to earn money, it is necessary to have a system which puts nations and countries in such miserable condition.
However, if you do not want to observe such picture, then you will have to put into effect some other system.
There are two indispensable conditions for a country to exist as an independent state: achieving economic independence and protecting the concept of “nation-national state”. Only under those conditions, it is possible to talk about interests of nation and its well-being. In a capitalist economic model, this is practically impossible. It is not possible for a group of capital holders, which established its dominance in the world, to let thrive ideas that run counter to its interests.
Therefore, it is necessary to develop and implement our own model to secure the rights of the Turkish nation and all the people who are being exploited by the capitalist system. It is necessary to implement a “model which belongs to us and serves the interests of us”, a model, which shall help attain well-being, prosperity, and wealth and not serve globalist forces.
Thus, the National Economic Model emerged because of this necessity. This model is also to solve three key problems of the world economy, which have not been resolved so far throughout the history:
1. Achieving fair distribution of income;
2. Achieving sustainable economic growth;
3. Achieving the state of full employment, i.e. finding solution to the problem of unemployment.
The National Economic Model emerged deriving from the said three problems. And essentially it finds solutions to those problems.
The model proposed by us is an answer to the question of one of my Russian friends: “We have suffered very much from socialism. The world is suffering from capitalism. So what is the economic model that shall save us and the rest of the world, rectify imbalance in distribution of income, secure sustainable economic growth and full employment?”
This question has been raised throughout the entire history of humankind. However, the answer to it has not been found so far.
In this connection, the National Economic Model is not an antithesis of other proven economic systems. With its original laws, it is a new vision of economy. In this regard, our theses are unique solution to securing wealth and real happiness not only for our country, but also for all nations of the world. It is necessary to elaborate on each section of these theses.TUNALIM...
Küresel krizden büyük darbe yiyen ülkeler çıkış kapısını Prof. Dr. Haydar Baş’ın Milli Ekonomi Modeli’nde arıyorlar. Şu ana kadar 40’ı aşkın ülke MEM’den istifade ederek teşvik paketi açıkladı.
40’ın üzerinde ülke MEM dedi
Dünya ülkeleri, bir yılı aşkındır dünyayı etkisi altına alan, derinliği hala belli olmayan ve de ekonomi yönetimlerini uykusuz bırakan küresel kriz için çare arıyorlar. Krizin Kapitalizmin yapısından kaynaklandığını farkeden ülkeler çareyi Kapitalizmin dışında arıyorlar. Bu noktada da karşılarına bir tek model çıkıyor: Prof. Dr. Haydar Baş’ın Milli Ekonomi Modeli. Tüketim yanlı tek model olan Milli Ekonomi Modeli’nin tüketimi teşvik uygulamaları ülkeler tarafından bir bir uygulanıyor. Şu ana kadar 40’ı aşkın ülke teşvik paketi açıkladı ve bu paketlerde tüketimin canlandırılmasına da önem verildi. Şimdi bu ülkelerden bazılarını sizlere aktaralım:
RUSYA: MEM’in 8 projesini hayata geçirdi
16 Mayıs 2006 tarihinde Rusya’nın başkenti Moskova’da, Rusya’nın 80 ayrı bölgesinden 457 akademisyen, işadamı ve siyasetçinin katılımıyla gerçekleşen Rusya’nın gelecek stratejilerini ve bugünkü durumunu değerlendirme toplantısında Milli Ekonomi Modeli, Rusya’nın 3 yıllık kalkınma planına alındı. Rusya MEM’den istifade ederek attığı adımlar şunlar:
1. Doğum yapan her kadına 9 bin dolar doğum yardımı vermeye başladı.
2. Ev hanımlarına emeklilik hakkı verildi.
3. Yer altı kaynaklarını devlet–millet ortaklığıyla işletmeye başladı.
4. Bazı stratejik ürünlerin ihracatında Rus Rublesi talep edilmeye başladı. Rusya ve Çin aralarında yapacakları ticarette dolar yerine kendi paralarını kullanma kararı aldı.
5. Asgari ücreti 2000 dolara çıkarma kararı aldı.
6. Maaşlara büyük oranlarda zamlar yapıldı. 2007 Eylül ayından 2008 Eylül ayına kadar olan dönemde Rusya’da ortalama maaş artışı yüzde 29.4 oldu.
7. Dar gelirliye vergi indirimi yapıldı.
8. Enerji, iletişim, savunma ile alakalı 42 sektörü stratejik ilan etti, yabancılara özelleştirilmesinin önünü kapattı.
Rusya Başbakan Birinci Yardımcısı İgor Şuvalov, ABD’de kasım ayında gerçekleştirilen G20 zirvesinden bir ay önce, “Dünyadaki mevcut uluslararası mali sistem bugün yaşadığımız koşullarla örtüşmüyor. Rusya Federasyonu, bu konuyu yıllardır gündeme getiriyor” dedi. Şuvalov, Rusya’nın kabul ettiği 2020 yılına kadar olan süreyi içeren bir ekonomik programı olduğunu ifade etti.
ABD: Çabuk harcayacakların cebine para koydu
ABD (eski) Başkanı Bush, “çabuk harcayacakların cebine para koyma” amaçlı, yani tüketimi teşvik edici 168 milyar dolarlık bir ekonomi paketi devreye koydu (Ocak 2008). CNN televizyonuna demeç veren Bush, “piyasa ekonomisi sistemini kurtarabilmek için piyasa ekonomisinin kurallarını bir kenara bıraktım” dedi. Böyle bir şey yapmaktan ötürü “üzgün” olduğunu da itiraf eden Bush, “ekonominin çökmemesi için bu yola başvurduğunu” anlattı. (17.12.2008)
ABD Senatosu, mali kurtarmalar için ayrılan fonların harcanmayan 350 milyar dolarını serbest bıraktı. Bu paranın bir kısmı tüketimi teşvik, küçük işletmeler ve belediyelere kredi için kullanılacak. 50-100 milyarlık bölümü de el konulan ipotek altındaki ev sayısını azaltmak için değerlendirilecek (16.01.2009).
Obama’nın 825 milyar dolarlık tarihi boyuttaki paketinde 275 milyar dolara varan tüketimi teşvik amaçlı vergi indirimi ve muafiyetleri var. Paketin içinden 90 milyar dolar eyaletlerin sağlık harcamalarına 80 milyar dolar eğitime 43 milyar dolar da ulaşıma gidecek. (16.01.2009)
Obama’nın kurtarma planında yıllık geliri 200 bin doların altındakilere vergi indirimi yapılması, işe ek adam alan şirketlere de vergi kolaylıkları öngörülüyor. Çoğu işçi için 500, çiftler içinde bin dolarlık vergi indirimi öngören planda işletmeler için de 100 milyar dolarlık vergi indirimi planlandığı belirtiliyor. (07.01.2009)
VATİKAN: Ev hanımlarına maaş verilmesini önerdi
Vatikan, İtalyan hükümetine başvurarak ev kadınlarına maaş bağlanmasını önerdi. Bu öneri Eşit Fırsatlar Bakanı Mara Carfagna tarafından olumlu karşılandı. Papalığa bağlı Aile Konseyi Başkanı Kardinal Ennio Antonelli, evkadınlarının çocuk yetiştirip, bakıma muhtaç yaşlılara baktıklarını, eşlerine destek olduklarını hatırlatarak, “Ev kadınına maaş bağlamak bir görevdir, çünkü devletin yapması gerektiği atılımları ve yardımları tek başlarına yapmaya çalışmaktadırlar. Bunun için mali dengeleri sağlama yolu ile kendilerine maaş bağlanmasını öneriyoruz” dedi.
BREZİLYA: IMF ile bağlarını kopardı
Brezilya, 2005 MEM kongresinden bir ay sonra MEM’in çözümlerinden istifade ederek IMF ile bağlarını tamamen kopardı, milli politikalara ağırlık verdi ve neticesinde cari fazla veren, AB ve ABD’ye zerre kadar bağımlılığı kalmayan, istihdam problemini çözen bir ülke oldu.
VENEZUELA: Ekonomisini millileştirdi
Venezuela, Bakü’deki MEM kongresinden sonra Milli Ekonomi Modeli eserini talep etti. Venezuela o gün bugündür ekonomisini millileştirmeye çalışıyor.
ÇİN: İç talebi canlandırıyor
Çin hükümeti, iç talebi canlandırmaya yönelik 586 milyar dolarlık (4 trilyon yuan) teşvik paketi açıkladı. Başbakanlığın resmi internet sitesinde yer alan açıklamaya göre, Çin’in, etkin bir mali politikayı benimseyeceği, 17,5 milyar dolarlık (120 milyar yuan) vergi yardımları sunulacağı ifade edildi. (10.11.2009)
ALMANYA: Herkesin cebine 500 Euro konulanacak
Almanya’da Merkel hükümetinde koalisyonun ortağı olan Sosyal Demokrat Parti SPD, krizden kurtulmanın tek yolunun herkesin cebine 500 euro para koymak olduğu görüşünü ortaya attı. SPD Genel Başkan yardımcısı Andrea Nahles, alışveriş yapmak şartıyla yetişkin olan her Alman vatandaşının cebine 500 euro para konulmasını önerdi. (04.12.2008)
Almanya’da koalisyon hükümetinin ortakları ekonomiye 50 milyar euro’luk kaynak ayıracak ikinci ekonomik paket üzerinde anlaşmaya vardı. 1 Temmuz’da sigorta primleriyle vergilerde indirim yapılacak, emekli maaşları da artırılacak. Bu paketle iki çocuklu bir ailenin yılda 400-500 euro avantaj elde edeceği açıklandı. (14.01.2009)
AVUSTRALYA: Düşük ve orta gelirlilere nakit verilecek
Avustralya hükümeti, küresel krizden korunmak için 26 milyar dolarlık (42 milyar Avustralya doları) teşvik paketi hazırlıyor. Paketin, 28,8 milyar Avustralya dolarlık kısmının altyapı yatırımları, okullar ve konutlar için kullanılacağı, 12,7 milyar Avustralya dolarının ise düşük ve orta gelirlilere Mart ayında ödenecek nakitten oluştuğu belirtildi (04.02.2009)
İNGİLTERE: Her bir işsiz için 2 bin 500 sterlin...
Başbakan Gordon Brown’un açıkladığı plana göre, her bir işsizin eğitimi ve yeniden iş sahibi yapılması için işverene 2 bin 500 sterlin ödenecek. İngiltere 754 milyon dolar harcayacak. İşsiz sayısının 3 milyona ulaşması beklenen İngiltere’de hükümet bu planla 500 bin kişiye yeni iş yaratmayı hedefliyor. Diğer yandan Küçük İşletmeler Federasyonu ek 400 bin kişilik istihdam yaratılması için ek bir plan yürürlüğe sokmaya hazırlanıyor. Buna göre indirilmiş vergi oranları gibi uygulamalar gündeme gelecek. (14.01.2009)
ŞİLİ: Yoksul çucuklara, düşük maaşlılara destek...
Şili, küresel ekonomik krizle savaşabilmek için 4 milyar dolarlık teşvik planı açıkladı. Paket, yoksul çocuklara ve düşük maaşlılara yardım yapılması, okulların ve kliniklerin onarılması gibi uygulamaları da içeriyor. Paket, bir defaya mahsus olmak üzere 18 yaşının altındaki yoksul çocuklara 63 dolar yardım yapılmasını öngörüyor. Ödemelerin, okulların eğitime başladığı mart ayında yapılması planlanıyor. Bu arada, 18 ile 24 yaş arasındaki düşük ücretlilere de maaşlarının yüzde 10’u oranında yardım yapılması öngörülüyor. (13.01.2009)
İTALYA: Mağdurlara vergi indirimi...
İtalya 80 milyar Euro harcayarak, daha fakir ailelere ve mortgage mağdurlarına vergi indirimleri sağlayacak. İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi, 80 milyar Euro’luk kurtarma paketini açıklarken İtalyanları harcamaya davet etti. (30 Kasım 2008)
JAPONYA: Tüketimin artması için bütçe...
Japonya 2. teşvik paketini de onayladı. 54 milyar dolarlık ekstra bütçe, Başbakan Taro Aso’nun partisi ile muhalefet bloku arasında saatler süren kavgadan sonra onaylandı. Paket, küçük işletmeler için kredi olanaklarını genişletmeyi ve 22.3 milyar doları ise tüketici harcamalarını artırmak için vergi verenlere nakit ödeme yapılmasını içeriyor. Bu paketle, ev sahipleri için vergi kesintilerinin finanse edilmesine yardımcı olmak, küçük iş yerlerine kredi vermek ve işten çıkarılanlara yardım etmek amaçlanıyor. (29.01.2009)
GÜNEY KORE: Paketin dörtte biri talebi canlandırmak için
Güney Kore hükümeti ekonomiyi canlandırmak için piyasalara yaklaşık 11 milyar dolar pompalayacağını açıkladı. Paranın hemen hemen dörtte üçü büyük kamu projelerinde kullanılacak. Kalan dörtte biri ise tüketicileri yeniden alış verişe ısındırmak için vergi indirimi olarak düşünülüyor. (03.11.2008)
PORTEKİZ: Kurumlarını millileştiriyor
Portekiz Maliye Bakanı Fernando Teixeira dos Santos, Portekiz bankası Banco Portugues de Negocios’un (BPN) iflasa çok yaklaşması nedeniyle bankanın millileştirileceğini açıkladı. (03.11.2008)
Güney Kıbrıs Rum Kesimi
Kıbrıs Rum yönetimi lideri Dimitris Hristofyas, ekonominin güçlenmesi amacıyla alınan yeni önlemleri açıkladı. Hristofyas, Rum hükümetinin göçmenler için yeni evler, yeni okullar ve sosyal yardımla ilgili yeni binalar inşaa edilmesi yönünde karar aldığını duyurdu. Hristofyas, yerel turizmi güçlendirmeye ilişkin bir planı ve inşaat sektörü için düşük ve orta gelirli çiftler için yeni bir kredi planını uygulamaya karar verdiğini kaydetti. (04.02.2009)
MACARİSTAN: Taksit ödeyemeyenlere yardım yapacak
Macaristan Başbakanı Ferenc Gyurcsany, krizin yaşanmaması için hükümetlerinin var gücüyle çalıştığını, dövizle ev kredisi alan ve taksitleri yükselen vatandaşlara da yardımda bulunacaklarını açıkladı. (06.02.2009)X
“Modelin sahibinden bahsetmiyorlar”
Bakü Devlet Üniversitesi İktisat Teorisi Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Xosrov Kerimov, dünya ekonomi yönetimleri üzerinde ciddi etkileri olan birçok bilim adamının Prof. Dr. Haydar Baş’ın Milli Ekonomi Modeli’nden alıntı yaptığını ama modelin isminden ve sahibinden bahsetmediklerini belirtti. Prof. Dr. Kerimov açıklamasında şunları söyledi:
“İktisat konusunda son yazılan eserleri incelediğimde yazarların Prof. Dr. Haydar Baş’ın Milli Ekonomi Modeli tezinden etkilendiklerini görüyorum. Mesela Bogomolov ve onunla beraber Rusya’nın iki görkemli âlimi, Buzgalin ve Kavganov ve yahut da Nobel ödüllü Stiglitz’in fikirleri var. Tüm bu fikirlerde Haydar Baş’ın tezlerine yakınlaşmaya başladıklarını görüyoruz. Bütün bu gerçekler, Haydar Baş’ın fikirlerinin hayati fikirler olduğunu ve yaşayan fikirler olduğunu bize haber vermektedir. Geleceği olan fikirlerdir. Ama beni üzen bir mesele var. Hocamızın fikirlerinden istifade ediyorlar ama onun adını dile getirmiyorlar. Prof. Dr. Haydar Baş’ın adını anlamalarına egoizmleri engel oluyor. Ama eminim ki bu uzun sürmeyecek ve hepsi itiraf edeceklerdir” TUNALIM...
